3.5.05

Κομβικά Σημεία

Στη Β' Λυκείου παρατήρησα ότι η Γ., η Ν., η Κ., η Ε. και άλλες συμμαθήτριές μου, που για λόγους ευκολίας αποκαλούσα συλλήβδην "καριόλες", έγιναν... well, έγιναν περισσότερο καριόλες από το σύνηθες. Όχι ότι είχε αλλάξει κάτι το ιδιαίτερο: ήταν εξίσου ηλίθιες με όλες τις άλλες χρονιές. Απλώς είχε αλλάξει το στυλ τους. Είχαν έναν εξόχως εκνευριστικό αέρα, λες και το σύμπαν είχε πέσει στα πόδια τους. Με δεδομένο ότι στη θέση τους θα είχα αυτοκτονήσει μόνο και μόνο από οίκτο για τον εαυτό μου, μπορούσα να πω πως Κάτι Δεν Πήγαινε Καλά Με Τις Καριόλες.

Απ' ό,τι φάνηκε λοιπόν, αυτό που έπαθαν οι τύπισσες λέγεται απώλεια παρθενίας. Εκτιμώ -ως μεγίστη κουτσομπόλα- ότι στη Β' Λυκείου το είχε πάθει ήδη ένα 80% των αγοριών και ένα 50% των κοριτσιών. Αν είχαμε μια πιο πνευματική αντίληψη του τι εστί απώλεια παρθενίας (πίπες, δάχτυλα κλπ) τα ποσοστά θα ανέβαιναν χαλαρά στο 95% και 90% αντίστοιχα.

[btw ήξερα τουλάχιστον δύο που τον είχαν φάει από τουλάχιστον 10 άτομα σε στόμα και κώλο, συχνά ταυτόχρονα, όμως φύλαγαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν ως κόρην οφθαλμού. Που αποδεικνύει ότι το "Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς" είχε κάνει πολύ καλή δουλειά στην αποβλάκωση των νεανίδων, σαφώς καλύτερη από αυτήν που αποπειράται σήμερα το Cosmopolitan]

Σιγά-σιγά ένα μοτίβο άρχισε να σχηματίζεται: τα περισσότερα αγόρια καμάρωναν απεριόριστα για τις σεξουαλικές τους επιτυχίες και ορέξεις όσο δεν είχαν γκόμενα, αλλά όταν έμπαιναν στο τυχερό κλαμπ του 80% το βούλωναν και έκαναν σεξ. Τα περισσότερα κορίτσια θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να παραδεχθούν ανοιχτά ότι σκέφτονται το σεξ, αλλά όταν έμπαιναν στο τυχερό 50% συνέχιζαν να μην παραδέχονται τίποτα ανοιχτά και έκαναν σεξ. Με λίγα λόγια, όλα τα παιδάκια το μυθοποιούσαμε, αλλά όταν τελικά το γνωρίζαμε, διαπιστώναμε πως πρόκειται:
α) Για μια φυσιολογική και ευχάριστη δραστηριότητα της ζωής
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Κανονικοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας[*].

...άντε το πολύ-πολύ να ανακοινώναμε τα χαρμόσυνα στους φίλους μας.

Οι Καριόλες όμως δε συμπεριφέρονταν σύμφωνα με το άνωθεν κομψότατο θεωρητικό μοντέλο. Δεν έλεγαν βέβαια "γιούπιιι! Έχουμε κάνει ΣΕΞ!" ή τίποτα τέτοιο. Αλλά το είχαν πάρει απίστευτα πάνω τους. Βασικά την είχαν δει "είμαστε πλέον γυναίκες και όλοι/όλες είστε ακόμα σκουλήκια". Πράγμα ηλίθιο όπως εξήγησα, γιατί οι περισσότεροι και οι περισσότερες δεν ήμασταν καθόλου σκουλήκια και μάλιστα είχαμε πάψει να είμαστε σκουλήκια αρκετό καιρό πριν οι Καριόλες ανακαλύψουν ότι μπορείς να κάνεις και άλλα πράγματα με ένα αγόρι πέρα από το να του σπας τα αρχίδια με τη βλακεία σου. Οι Καριόλες όμως είχαν μία αρκετά διαφορετική αντίληψη για το σεξ. Κατ' αυτές (εδώ βέβαια υποθέτω, τονίζω όμως πως είμαι Μεγίστη Κουτσομπόλα) το σεξ ήταν:
α) Μία υπεργαμάτη δραστηριότητα
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Εκλεκτοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας.

Νομίζω είναι εμφανής η διαφορά των δύο "κοσμοαντιλήψεων". Σύμφωνα με την πρώτη, το σεξ είναι σαν το χέσιμο[$] ή τη φιλία[$]. Σύμφωνα με τη δεύτερη, το σεξ είναι σαν την ηρωίνη[$] ή το σπα[$].

Απομυθοποίηση μηδέν. Όσο πιο άδεια είναι η ζωή σου, τόσο πιο μυθικές διαστάσεις αποκτούν τα λίγα που κάνεις. Και ο νοών νοείτο.

ΥΓ: συμπληρώστε με τη φαντασία σας τα links αυτής της καταχώρησης. Δε νομίζω να θέλει και πολλή...

[*] Για την οποία το σεξ πριν τα 18 ισοδυναμούσε με ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες πριν τα 18 και κατά συνέπεια με ναρκωτικά, αλκοολισμό, δυστυχία και τελικά Κόλαση λίγο μετά τα 18. Σχεδόν ίδιες απόψεις είχε και για την μαλακία. Μυστηριωδώς ήταν πολύ υπέρ των ονειρώξεων: με καμάρι μας είχε δηλώσει ότι τα παιδιά της μέχρι να φύγουν από το σπίτι "λέρωναν τα σεντόνια τους". Κατά την ταπεινή μου γνώμη, τον έπαιζαν ασύστολα και της έλεγαν ότι έχυσαν στο όνειρό τους.
[$] Η εξαίρεση της καθηγήτριας Οικ. Οικονομίας εξακολουθεί να ισχύει για το χέσιμο και τη φιλία. Γενικά βολεύει να σκέφτεστε την εν λόγω κυρία σαν ένα εξόχως κακεντρεχές και απάνθρωπο ρομπότ.

8 σχόλια:

Φοινικιστής είπε...

«πρόκειται:
α) Για μια φυσιολογική και ευχάριστη δραστηριότητα της ζωής
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Κανονικοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας
».

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με αυτά - ειδικά με τα δύο πρώτα, γιατί για το τρίτο δεν μπορώ να έχω άποψη...

Ας κουτσομπολέψω κι εγώ λίγο τώρα... Πρόσφατα είχα μια συζήτηση για τέτοια θέματα με ένα χρυσό κορίτσι (είναι η συνάδελφος για την οποία ο Προμηθέας έγραψε το κείμενο 69, βλ. http://cuzcar.blogspot.com/2005/01/69.html ). Αποκαλύφθηκε ότι δεν γνώριζε τι σημαίνει η λέξη παρτούζα. Ειρήσθω εν παρόδω, ο Μπαμπινιώτης την ορίζει καλύτερα από το Λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Άλλο ήθελα να πω.

Η συζήτηση επεκτάθηκε σε διάφορα θέματα σχέσεων. Το πόσο σάπιος είμαι φάνηκε από την τακτική που ακολούθησα: προσποιήθηκα ότι γενικώς συμφωνώ μαζί της, προκειμένου να της εκμαιεύω λόγια που δείχνουν ποιες είναι οι αντιλήψεις της. Κάποια στιγμή λοιπόν, και ενώ η συζήτηση έφτασε στο θέμα της παρθενίας, η εν λόγω δήλωσε κατηγορηματικά ότι είναι υπέρ του να διατηρεί η γυναίκα την αξιοπρέπειά της (ενν. μέχρι να παντρευτεί) - μεταφέρω ακριβώς τα λόγια της.

Της εύχομαι να είναι ευτυχισμένη, όπως νομίζει εκείνη. Εκείνο που απεύχομαι είναι να ξυπνήσει στα 40 και να διαπιστώσει ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Σας εύχομαι να απολαύσετε το καλοκαίρι του 2005. Όποια κι αν είναι η ηλικία σας, το καλοκαίρι αυτό θα είναι ανεπανάληπτο. Αν είναι κάποιος π.χ. 22 χρονών, ας σκεφτεί ότι ποτέ ξανά στη ζωή του δεν θα είναι 22.

Αυτά από μένα.

tsonix είπε...

(Η καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας) Σχεδόν ίδιες απόψεις είχε και για την μαλακία. Μυστηριωδώς ήταν πολύ υπέρ των ονειρώξεων: με καμάρι μας είχε δηλώσει ότι τα παιδιά της μέχρι να φύγουν από το σπίτι "λέρωναν τα σεντόνια τους"

Πωπω, τι μαρτύριο ήταν αυτό που πέρασα στην Γ' Γυμνασίου. Αδιάβαστος για άλλη μία φορά και μην έχοντας την παραμικρή ιδέα για το τι μάθημα έχουμε. Η δασκάλα (ΝΤΕΠΩ+ΟΙΚΙΑΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ=ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ) αφού εξετάστηκε επιτυχώς από κοριτσάκι το life-changing experience της περιόδου (για το οποίο τότε είχα το ίδιο ενδιαφέρον που έχω τώρα για τον Phil Collins (δηλ. απειροελάχιστο...)) έφτασε η ώρα να απευθυνθεί σε εμένα η ερώτηση της χρονιάς.

- Τι είναι αυτό που συμβαίνει στα αγοράκια κατά την περίοδο της εφηβείας παιδί μου tsonix;

- Εεεε....

(Είμαι τελευταίο θρανίο και βλέπω όλη την τάξη να γυρνάει σε εμένα. Χαρακτηριστικά θυμάμαι το πρόσωπο της απουσιολόγας με την οποία είχαμε τρυφερές σχέσεις αμοιβαίας αντιπάθειας (πολλά φιλάκια Μάρα όπου και αν είσαι) η οποία μάλλον προσευχόταν να είμαι αδιάβαστος και να πω καμία... μαλακία. Την άλλη φάτσα που θυμάμαι είναι του χαβαλεδιάρη ψηλού τύπου (που είναι και αλήτης και "καλός μαθητής" ταυτόχρονα) να χασκογελάει και να παλινδρομεί την κλειστή του παλάμη.)

- Εεεεε....

(Κοίτα, αν είχα διαβάσει θα ήμουν πολύ άνετος να μιλήσω για την ακούσια αποβολής σπέρματος κατά την διάρκεια του ύπνου. Αδιάβαστος όμως, βρίσκομαι να αναρωτιέμαι αν όντως στην οικιακή οικονομία μας μαθαίνουν για την εκούσια αποβολή σπέρματος κατά την διάρκεια που... δεν σε βλέπει κανείς)

- Εεεε...

- Μα, καλά δεν ξέρεις για την ονείρωξη;

(την ποιάν;)

- Δεν λερώνεις δηλαδή εσύ το σεντόνι σου;

(όχι ήμουν και είμαι προσεκτικός σε κάτι τέτοια)

- Δεν είχες ποτέ ονείρωξη;

- Εεεε... Δεν έχω διαβάσει σήμερα!!!

Χαχαχά, χουχουχού στην τάξη.

2 απορίες :

1) Ποιό το ποσοστό της τάξης που όντως νόμιζε πως η "αποβολή σπέρματος" κατά την διάρκεια της εφηβείας ήταν ακούσια και όχι εκούσια;

2) Ποιός ΑΝΙΔΕΟΣ επιμελήθηκε το βιβλίο της οικιακής οικονομίας;

Και μία σημείωση :

Ονείρωξη είχα μία και μόνο φορά σε όλη μου την ζωή εκεί κοντά στα 15... Και δεν πιστεύω να ξαναέχω τώρα στα γεράματα... (26)

lefty είπε...

Ο αρθρογράφος μιλά σοφά και σφάζει με το πούπουλο.

Κατά τα άλλα φαίνεται πως είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των καθηγητριών οικιακής οικονομίας να είναι αντιπαθείς, γιατί και η δικιά μου έτσι ήταν. Κοντή, άσχημη και φωνακλού.

J95 είπε...

Τη δικιά μου οικιακού πάντως δεν τη φτάνουν οι δικές σας. Βασικά δεν τη φτάνει ούτε ο Δρ. Μένγκελε.

Αρκεί να σας πω ότι μας έκανε πολύ multimedia σεξουαλική αγωγή: για να δείχνει στα παιδιά της Γ' Γυμνασίου πού καταντάνε όσοι κάνουν σεξ, είχε τζουρνέψει ένα έμβρυο. Ισχυριζόταν πως ήταν από έκτρωση, αλλά ήταν κάπως μεγαλούτσικο και υπερβολικά ακέραιο, οπότε μάλλον ήταν από αποβολή. Το είχε σε ένα βάζο με φορμόλη και το πέρναγε από θρανίο σε θρανίο στο πρώτο μάθημα.

Αυτό το έκανε σίγουρα στη δικιά μου τάξη και στους περυσινούς και προπερυσινούς. Επίσης το έκανε στην τάξη της αδερφής μου, ένα χρόνο μετά από εμένα. Στην τάξη της μικρότερης αδερφής μου 5 χρόνια μετά από εμένα δεν το έκανε. Υποθέτω πως θα είχε χαλάσει πια και αυτό το έμβρυο με τόσα πήγαινε-έλα.

Την ανώμαλη! Τη διεστραμμένη! Αει στο διάολο τι το θυμήθηκα πρωί-πρωί!

DiS είπε...

Η δική μου όμως ήταν χάρμα τύπος. Μπάσα φωνή, μάγκικο ύφος και μας μάθαινε σταυροβελονιά και κομπλέ. Περιττό να ειπωθεί ότι χαμπάρι δεν πήραμε και δεκάρα δεν έδωσε και κείνη για το γεγονός. Το εκπληκτικό όμως που πέτυχε αυτή η γυναίκα με μας τους βλάχους εκ Μεσσηνίας ήταν να μας μάθει ... σαβουάρ βιβρ. Μάλιστα!

Μάθαμε λοιπόν να κρατάμε πηρούνι, μαχαίρι και κουτάλι με το σωστό χέρι, να στρώνουμε τραπέζι με τα τσαμασαϊρια στη σωστή θέση και να ξέρουμε πότε απαιτείται να σηκώνεται κανείς για να χαιρετίσει και πότε όχι (οι γυναίκες δεν είναι υποχρεωμένες να σηκώνονται σε αντίθεση με τους άνδρες). Τώρα θα μου πείτε, so what μωρή; Ποιός δίνει δεκάρα για όλα αυτά; Ίσως κανείς ίσως όλοι. Πάντως εμένα, χρόνια μετά, μου φάνηκαν ΠΑΡΑ πολύ χρήσιμα στην ίδια μου τη δουλειά.

Πάπαλα με την οικοκυρικού.
Άλλο θυμήθηκα τώρα.

Τις "φιλενάδες" στο σχολείο. Όταν πηδήχτηκαν (θάταν εκεί κατά τα 16 τους) ξαφνικά τα κοριτσάκια που ήξερα έγιναν μια κλίκα φριχτή άλλο πράγμα. Συνέχεια μαζί και ψου ψου ψου, να και τα καινούρια βαψίματα στη μούρη, να και το κόψιμο της καλημέρας σε όλες εμάς τις εναπομείνασες παρθένες (εγώ λόγω ανατροφής θεωρούσα ότι το σεξ ΠΡΙΝ τα 30 μάλλον θάταν περίεργο πράγμα) ... ούτε την πυρίτιδα νάχαν ανακαλύψει.

Και σκεφτόμουν τότε, με το φτωχό μου το μυαλό, τι το ιδιαίτερο να υπήρχε άραγε στο γεγονός (παρθένα ήμουν όχι ανενημέρωτη). Τελικά το ανακάλυψα κάπου κατά τα 18 μου αλλά στη μούρη μου ρουζ κόκκινο δεν έβαλα και την καλημέρα δεν την έκοψα σε καμμιά εναπομείνουσα (υπήρχαν ακόμη τέτοιες τα παληά εκείνα χρόνια). Μάλλον δεν θα το βρήκα κοσμοϊστορικό το γεγονός ... σάμπως θυμάμαι πια;

Ιφιμέδεια είπε...

Πολύ μου άρεσε το ποστ! Όπως πάντα η αντιμετώπιση είναι αν μη τι άλλο συστηματική..!

Τα σχόλια μου άρεσαν επίσης όλα!
Προσθέτω τρία ακόμη:
1. Στην προϊστορική αποχή που πήγα εγώ σχολείο δεν κάναμε σεξουαλική αγωγή στο πλαίσιο της Οικιακής Οικονομίας που κάναμε στην Α΄Γυμνασίου. Εντυπωσιάστηκα με την πρόοδο του παιδαγωγικού μας συστήματος! Η μόνη σχετική νίξη έγινε στη Βιολογία της Β΄Λυκείου για το γεννητικό σύστημα του ανθρωπίνου είδους..

2. Το βασικό χαρακτηριστικό της Οικιακού μας ήταν το απίστευτα μυτερό της σουτιέν. Δεν έχω ξαναδεί έκτοτε κάτι ανάλογο ποτέ! Όλοι σε όλο το μάθημα την κοιτούσαμε διαρκώς στο στήθος!

3. Έχεις δίκιο για τη μισητή κατηγορία των Γαμημένων Καριολών. Ήταν αχώνευτες, ειδικά για μας τις αγάμητες. Όχι τυχαία κατέληξαν ΟΛΕΣ παντρεμένες με απίστευτους τύπους και κουτσούβελα στα 19 και σήμερα ούτε να τις φτύσεις..(είμαι πολύ κακιά άμα θέλω)..

Aureliano Buendia είπε...

Έχεις δίκιο για τη μισητή κατηγορία των Γαμημένων Καριολών.

Εγώ δεν γνώρισα καμία στο σχολείο. Πολύ ωραίο το κείμενο του frog αλλά με κάτι τέτοια συνειδητοποιώ ότι σα μαθητής ζούσα στο δικό μου παράλληλο σύμπαν. :-)

J95 είπε...

Μπα, απλώς δε ζούσες στην Παλλήνη των mid-90s.