Βαρετά πράγματα που γράφω ενώ θα έπρεπε να κοινωνικοποιούμαι.
Σε κάθε εξειδικευμένο έντυπο (από το "4 ΤΡΟΧΟΙ" μέχρι το πάλαι ποτέ "Computer & Software") υπάρχει ένας αρθρογράφος που γράφει για ό,τι να 'ναι.
Ένα πράγμα που έχω μάθει στη μικρή ζωή μου: αυτοί οι τύποι είναι συνήθως οι καλύτεροι.
Διότι τι να μου πει το RAM μπροστά στο Wired ή το IEEE Computer (για τεχνική ενημέρωση); Τι να μου πουν τα σομόν φύλλα των εφημερίδων μπροστά στη real time οικονομική ενημέρωση που μπορώ να έχω πληρώνοντας λίγο ακριβότερα;
Σιγά τα εξειδικευμένα: είναι θλιβερές φυλλάδες για το πόπολο. Όσοι ενδιαφέρονται στ' αλήθεια για εξειδικευμένες πληροφορίες, τις ψάχνουν αλλού και δεν περιμένουν να τους τις σερβίρει ένα έντυπο μαζικής κατανάλωσης που μια στις δύο σελίδες είναι διαφήμιση για βρακιά.
Και οι εκτός θέματος είναι συνήθως όχι απλά οι καλύτεροι, αλλά και οι μόνοι που αξίζουν.
Ο σούπερ αγαπημένος μου από όλους αυτούς είναι ο "ΚΙΜΠΙ" που αρθρογραφεί στη σελίδα 2 της Οικονομικής Καθημερινής, στη στήλη "Ελεύθερος Σκοπευτής". Δηλώνω ο πιο φανατικός αναγνώστης του που υπάρχει. Και κάθε Κυριακή θα τα σκάσω για την "Κ" (ακόμα και τα 3 ευρώ για το DVD που δε θα δω ποτέ, αν έχει τελειώσει η έκδοση χωρίς DVD) μόνο και μόνο για να τον διαβάσω.
Περιττό να πω πως αποτελεί όαση στους μαϊμουδισμούς νεοφιλελεύθερων συνταγών που κατά τα άλλα κυριαρχούν στον εν λόγω σομόν φύλλο (το οποίο παρ' όλα αυτά έχει μια κάποια σοβαρότητα, δηλαδή παίζει να διαβάσεις και 1-2 ενδιαφέροντα άρθρα το μήνα).
Εδώ ένα από τα καλύτερα κομμάτια του. Μπορείτε να βρείτε κι άλλα ψάχνοντας για "ΚΙΜΠΙ" στο search box της
Καθημερινής.