15.5.05
introspection
Διαβάζοντας το άρθρο που ανακάλυψε ο Crazy Monkey, σκέφτηκα ότι εμείς οι λευκοί μορφωμένοι πλούσιοι ετεροφυλόφιλοι άρρενες είμαστε στο κάτω-κάτω της γραφής η καλύτερη απόδειξη ότι μια μειονότητα μπορεί να τα καταφέρει μια χαρούλα.
13.5.05
12.5.05
Γράμματα Αναγνωστών :)
Ο φίλος Lao σχολιάζει:
"Αχμ.. διακρίνω μία τάση από μέρους σου να προσδώσεις ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά σε επιστημονικές θεωρίες. Ντε και καλά να μεταφέρεις/αντιστοιχίσεις ιδέες/θεωρίες από τον χώρο θετικών επιστημών με γεγονότα/φαινόμενα/συστήματα που έχουν ως βασική παράμετρο τον άνθρωπο. Δε λέω καλές οι συνδέσεις και οι συσχετίσεις, αλλά μην το δένεις και κόμπο το σχοινί."
Δεν το δένω κόμπο. Γενικά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εδώ δεν είναι ούτε επιστημονικό σύγραμμα ούτε φιλοσοφική... φιλοσοφική... -τέλος πάντων!- από αυτά που συχνάζουν οι φιλόσοφοι.
Είναι περισσότερο χιούμορ και προσωπικές απόψεις. Βαθύτατα προσωπικές απόψεις. Χρησιμοποιώ υλικό από τις επιστήμες επειδή μου αρέσουν, αλλά περισσότερο σαν πρώτη ύλη παρά σαν δομικά στοιχεία ενός συλλογισμού. Προσπαθώ να είμαι ακριβής, αλλά δεν είναι η πρώτη προτεραιότητά μου. Η DiS καταλαβαίνει (ε, μάλλον) γιατί έχουμε τον ίδιο αγαπημένο συγγραφέα (φαντάζομαι).
Συχνά εισάγω λογικά ή άλλης φύσεως σφάλματα για να βγει το χιούμορ και μου αρέσει πολύ όταν τα καταλαβαίνει κάποιος (όπως έγινε στο αμέσως προηγούμενο ποστ, όπου "βοήθησα" με το strike through). Και ακόμα πιο συχνά το πάω μέσω Λαμίας για να μου βγει κάποιο λεπτό υπονοούμενο.
Ας πούμε στο επίμαχο ποστ, το λεπτό υπονοούμενο ήταν "γαμιούνται όλοι όσοι με το που θα ξεστομίσει ο άλλος ένα keyword-ταμπού βγάζουν τα κουμπούρια αντί να προσπαθήσουν να καταλάβουν τι στο διάολο λέει", αλλά κάτι μου λέει πως μόνο ο lefty δε θα μάσαγε από την αλλαγή περιτυλίγματος.
Όσο για το copyright, γενικά δε με πολυαπασχολεί. Αν ο άλλος θέλει να κλέψει θα κλέψει και αν θέλω πραγματικά να τον γαμήσω υποθέτω πως μπορώ. Θα ήθελα πάντως κάποιος να μου βρει ένα κουμπάκι για την Artistic License (ίδιων διαστάσεων και στυλ με αυτό που έχω τώρα για τη GPL) γιατί ομολογώ πως είναι πολύ δυσεύρετα.
"Αχμ.. διακρίνω μία τάση από μέρους σου να προσδώσεις ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά σε επιστημονικές θεωρίες. Ντε και καλά να μεταφέρεις/αντιστοιχίσεις ιδέες/θεωρίες από τον χώρο θετικών επιστημών με γεγονότα/φαινόμενα/συστήματα που έχουν ως βασική παράμετρο τον άνθρωπο. Δε λέω καλές οι συνδέσεις και οι συσχετίσεις, αλλά μην το δένεις και κόμπο το σχοινί."
Δεν το δένω κόμπο. Γενικά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εδώ δεν είναι ούτε επιστημονικό σύγραμμα ούτε φιλοσοφική... φιλοσοφική... -τέλος πάντων!- από αυτά που συχνάζουν οι φιλόσοφοι.
Είναι περισσότερο χιούμορ και προσωπικές απόψεις. Βαθύτατα προσωπικές απόψεις. Χρησιμοποιώ υλικό από τις επιστήμες επειδή μου αρέσουν, αλλά περισσότερο σαν πρώτη ύλη παρά σαν δομικά στοιχεία ενός συλλογισμού. Προσπαθώ να είμαι ακριβής, αλλά δεν είναι η πρώτη προτεραιότητά μου. Η DiS καταλαβαίνει (ε, μάλλον) γιατί έχουμε τον ίδιο αγαπημένο συγγραφέα (φαντάζομαι).
Συχνά εισάγω λογικά ή άλλης φύσεως σφάλματα για να βγει το χιούμορ και μου αρέσει πολύ όταν τα καταλαβαίνει κάποιος (όπως έγινε στο αμέσως προηγούμενο ποστ, όπου "βοήθησα" με το strike through). Και ακόμα πιο συχνά το πάω μέσω Λαμίας για να μου βγει κάποιο λεπτό υπονοούμενο.
Ας πούμε στο επίμαχο ποστ, το λεπτό υπονοούμενο ήταν "γαμιούνται όλοι όσοι με το που θα ξεστομίσει ο άλλος ένα keyword-ταμπού βγάζουν τα κουμπούρια αντί να προσπαθήσουν να καταλάβουν τι στο διάολο λέει", αλλά κάτι μου λέει πως μόνο ο lefty δε θα μάσαγε από την αλλαγή περιτυλίγματος.
Όσο για το copyright, γενικά δε με πολυαπασχολεί. Αν ο άλλος θέλει να κλέψει θα κλέψει και αν θέλω πραγματικά να τον γαμήσω υποθέτω πως μπορώ. Θα ήθελα πάντως κάποιος να μου βρει ένα κουμπάκι για την Artistic License (ίδιων διαστάσεων και στυλ με αυτό που έχω τώρα για τη GPL) γιατί ομολογώ πως είναι πολύ δυσεύρετα.
Αυτομοιότητα Ι
Σκέφτηκα ότι αυτοί οι ρεφλεξολόγοι είναι παντελώς κολλημένοι. Πήγαινε ένα λογικό βήμα παραπέρα ρε μαλάκα: αν στο πόδι μας είναι ζωγραφισμένο ολόκληρο το σώμα, λογικά κάπου κοντά στη φτέρνα θα βρίσκεται το σημείο που αντιστοιχεί στα πόδια. Οπότε όλα τα άλλα σημεία δε χρειάζονται. Αρκεί να ζουλάμε με πολλή προσοχή τα κατάλληλα σημεία στο μικρό ποδαράκι.
Αλλά και αυτό κάτω-κάτω θα έχει πόδια, έτσι δεν είναι; Άρα το μόνο που χρειάζεται είναι να ζουλάμε ακόμα πιο προσεκτικά στο κάτω-κάτω του κάτω-κάτω της φτέρνας. Αλλά και αυτό θα έχει πόδι, οπότε...
...οπότε καταλήγουμε ότι τα πάντα απεικονίζονται σε ένα και μόνο σημείο του ποδιού. Ζουλώντας εκεί (με ακρίβεια χιλιοστού του χιλιοστού) μπορούμε να θεραπεύσουμε τα πάντα. Ή και να προκαλέσουμε τα πάντα, φαντάζομαι. Αλλά αν θέλουμε τέτοια ακρίβεια δε γίνεται να ζουλάμε με τις χερούκλες μας. Προφανώς απαιτείται κάτι πιο λεπτεπίλεπτο, όπως ένα laser.
Μάγκες, μόλις γεφύρωσα τη ρεφλεξολογία και το βελονισμό. Και προχώρησα και 2000 χρόνια. Όχι και άσχημα. Πάω να γράψω κανένα βιβλίο να χεστώ στο τάλλαρο :)
Τώρα καταλάβατε γιατί από τα charts της ρεφλεξολογίας απουσιάζουν τα πόδια. Οι σοφοί που έχτισαν αυτό το ιδιαιτέρως κομψό διανοητικό οικοδόμημα σκέφτονταν απλά μη επιστημονικά, όχι ηλίθια. Ήξεραν από αυτομοιότητα αιώνες πριν από εμάς. Αυτό θα έπρεπε να κρατήσουμε, αντί να τα σκάμε σε επιφανειακά πιθηκίζοντες "γκουρού".
11.5.05
Περιαστικά μυθίδια
Καλά σκασίλα σας βέβαια, εδώ καίγεται το σύμπαν, αλλά μόλις διάβασα κάτι πολύ αστείο στη στήλη των επιστολών της χθεσινής "Κ": ένας ευγενέστατος αναγνώστης ισχυρίζεται ότι η Μ. Βρετανία άλλαξε το όνομά της σε Ηνωμένο Βασίλειο προκειμένου να τη δεχθεί η Γαλλία στην Ευρωπαϊκή Ένωση: σύμφωνα με τον αναγνώστη η Γαλλία βρήκε ευκαιρία που το ΗΒ ήθελε να μπει στην ΕΕ για να τους αναγκάσει να αλλάξουν όνομα, φοβούμενη διεκδίκηση της Βρετάνης!
(ας μην ανησυχεί ο αναγνώστης για τη Βρετάνη: ουδέποτε κινδύνεψε. Τόσο η Γαλλία όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο Μ. Βρετανίας και Β. Ιρλανδίας είναι κράτη με ιστορία χιλίων χρόνων και ξεκαθαρισμένους μεταξύ τους λογαριασμούς και όχι νεόδμητα κρατίδια με πλούσια φαντασία σε ό,τι αφορά το παρελθόν τους και ακόμη πιο πλούσια κόμπλεξ. Συγκεκριμένα έχουν ξεπεράσει εδώ και 200 χρόνια την εποχή που σαν επιχειρήματα στις μεταξύ τους διενέξεις χρησιμοποιούσαν τα ανδραγαθήματα των αρχαίων προγόνων τους, φανταστικών ή πραγματικών.)
Ακριβώς από πάνω, ένας άλλος (σαφώς πιο τσαμπουκαλής) αναγνώστης παρατηρούσε πως "αυτοί που λένε ότι τα Σκόπια μπορούν να ονομάζονται όπως θέλουνε ας πάνε στην Κίνα να πούνε την Ταϊβάν 'Φορμόζα' και θα τους εκτελέσουν αμέσως και θα τους βάλουν να πληρώσουν και τη σφαίρα". Σε αυτό δεν κρατήθηκε και τον ψιλοδούλεψε μέχρι και ο Καρκαγιάννης, με αφορμή άρθρο του οποίου γράφτηκαν και οι δύο επιστολές: "σέβομαι την άποψή σα αλλά δε θα ήθελα να μένω στην Κίνα αν είναι έτσι όπως την περιγράφετε". Α, τώρα που το βλέπω ο τσαμπουκαλής είχε προκαλέσει και το άρθρο in the first place. Τέλος πάντων.
Προφανώς πρόκειται για mythlets που δημιουργήθηκαν από τη συλλογική μαλακία μας για να δικαιολογήσουν τη σκληροπυρηνική άποψη για το μακεδονικό. Δύο μικρά τουβλάκια στο τείχος που χτίζουμε ανάμεσα σε εμάς και την πραγματικότητα.
ΥΓ: Κάτι που δεν καταλαβαίνει πολύς κόσμος είναι ότι δεν υπάρχει δικαίωμα σεβασμού της άποψής σου. Υπάρχει μόνο σεβασμός στο δικαίωμα να έχεις άποψη. Κατά τα άλλα επιτρέπεται ο άλλος να την πάρει και να την κάνει κωλόχαρτο, λεκτικά εννοείται.
(ας μην ανησυχεί ο αναγνώστης για τη Βρετάνη: ουδέποτε κινδύνεψε. Τόσο η Γαλλία όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο Μ. Βρετανίας και Β. Ιρλανδίας είναι κράτη με ιστορία χιλίων χρόνων και ξεκαθαρισμένους μεταξύ τους λογαριασμούς και όχι νεόδμητα κρατίδια με πλούσια φαντασία σε ό,τι αφορά το παρελθόν τους και ακόμη πιο πλούσια κόμπλεξ. Συγκεκριμένα έχουν ξεπεράσει εδώ και 200 χρόνια την εποχή που σαν επιχειρήματα στις μεταξύ τους διενέξεις χρησιμοποιούσαν τα ανδραγαθήματα των αρχαίων προγόνων τους, φανταστικών ή πραγματικών.)
Ακριβώς από πάνω, ένας άλλος (σαφώς πιο τσαμπουκαλής) αναγνώστης παρατηρούσε πως "αυτοί που λένε ότι τα Σκόπια μπορούν να ονομάζονται όπως θέλουνε ας πάνε στην Κίνα να πούνε την Ταϊβάν 'Φορμόζα' και θα τους εκτελέσουν αμέσως και θα τους βάλουν να πληρώσουν και τη σφαίρα". Σε αυτό δεν κρατήθηκε και τον ψιλοδούλεψε μέχρι και ο Καρκαγιάννης, με αφορμή άρθρο του οποίου γράφτηκαν και οι δύο επιστολές: "σέβομαι την άποψή σα αλλά δε θα ήθελα να μένω στην Κίνα αν είναι έτσι όπως την περιγράφετε". Α, τώρα που το βλέπω ο τσαμπουκαλής είχε προκαλέσει και το άρθρο in the first place. Τέλος πάντων.
Προφανώς πρόκειται για mythlets που δημιουργήθηκαν από τη συλλογική μαλακία μας για να δικαιολογήσουν τη σκληροπυρηνική άποψη για το μακεδονικό. Δύο μικρά τουβλάκια στο τείχος που χτίζουμε ανάμεσα σε εμάς και την πραγματικότητα.
ΥΓ: Κάτι που δεν καταλαβαίνει πολύς κόσμος είναι ότι δεν υπάρχει δικαίωμα σεβασμού της άποψής σου. Υπάρχει μόνο σεβασμός στο δικαίωμα να έχεις άποψη. Κατά τα άλλα επιτρέπεται ο άλλος να την πάρει και να την κάνει κωλόχαρτο, λεκτικά εννοείται.
10.5.05
Και για να τελειώνουμε...
...επειδή βαρέθηκα το project "ας τα χώσουμε στο νεοφιλελευθερισμό", πάω γρήγορα-γρήγορα στο συμπέρασμα:
Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ακριβής, αλλά όχι σωστός.
1ο λάθος:
Αν αφήσεις ένα πολύπλοκο σύστημα στην ησυχία του με ένα μόνο βρόγχο αρνητικής ανάδρασης (ως προς το χρήμα), θα ισορροπήσει (ως προς το χρήμα). Θα ισορροπήσει, δε θα φτάσει στο βέλτιστο. Δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγύηση ότι αυτά τα δύο ταυτίζονται. Να το πω πιο απλά, η φυσιολογική τάση του συστήματος είναι να εξαλείψει ολόκληρες περιοχές που είναι μη ανταγωνιστικές και δε μπορούν να γίνουν με κανέναν τρόπο (π.χ. απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου). Ο σκοπός δεν είναι οι άνθρωποι εκεί πέρα να εξαφανιστούν, είναι να βρεθεί λύση για τα προβλήματά τους.
2ο λάθος:
Το χρήμα δεν είναι ουδέτερο. Είναι δύναμη. Όποιος έχει πολλά χρήματα δεν είναι με κανέναν τρόπο ισοδύναμος με όποιον έχει λιγότερα. Στη θεωρία η μικρή επιχείρηση μπορεί να ανταγωνιστεί τη μεγάλη χάρη στην ευρηματικότητά της. Στην πράξη απλά δε γίνεται (άλλωστε υποτίθεται ότι παραδεχτήκαμε ("εμείς οι νεοφιλελεύθεροι") παραπάνω ότι κάποιοι εκ των πραγμάτων δεν είναι ανταγωνιστικοί.
3ο λάθος:
Όταν ένα πολύπλοκο σύστημα μεταβάλλεται (κατευθύνεται προς την ισορροπία), στα χαμηλότερα επίπεδα έχεις ΠΑΝΤΑ εξελικτικά φαινόμενα, γιατί οι μονάδες από τις οποίες αναδύεται το σύστημα προσαρμόζονται στη νέα κατάσταση (είναι ένας τρομερά πολύπλοκος βρόχος, δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι). Θεμελιώδες λάθος εδώ είναι η σύγχυση των λέξεων "εξέλιξη" και "πρόοδος". Ο 58άρης που 2 χρόνια πριν τη σύνταξη έκατσε και (έκανε ότι) έμαθε κομπιούτερ για να συμπληρώσει (με βασικό μισθό) τα ένσημα που του λείπουν από τη σύνταξη είναι "εξελιγμένος". Ρωτήστε τον αν του αρέσει.
4ο λάθος:
Το χρήμα δεν είναι σκοπός, είναι μέσο. Το κέρδος δεν είναι έγκλημα, αλλά ούτε και ανθρώπινο δικαίωμα. Είναι μέσο για να ικανοποιούνται τα πραγματικά ανθρώπινα δικαιώματα (δημιουργικότητα, αξιοπρεπής ζωή κλπ).
5ο λάθος:
(συνδυασμός των 2, 3 και 4): Όταν κάποιος κερδίζει, γίνεται ισχυρότερος και κατά συνέπεια ικανότερος να κερδίσει. Όσο περισσότερο επιδιώκει το κέρδος και τα καταφέρνει, τόσο πιο ικανός να κερδίζει γίνεται. Εξελικτικά, πολύ σύντομα προβλέπεται να έχουμε ένα μάτσο αδυσώπητα καθάρματα που προτιμούν να απολύσουν 5000 εργαζόμενους (ή να τους αντικαταστήσουν με 10.000 παιδάκια στην Ταϋλάνδη) παρά να μειώσουν τις αποδοχές τους κατά 5%. Για κοίτα σύμπτωση, αυτό ακριβώς έχουμε. Ουσιαστικά σε αυτό το σημείο ο νεοφιλελευθερισμός παραβλέπει μία πολύ ισχυρή θετική ανάδραση. Θετικές αναδράσεις = deep shit.
6ο λάθος:
Ο άνθρωπος μπορεί να πάει φυλακή. Η εταιρεία όχι. Θεμελιώδης διαφορά. Δε μας φτάνει που βάζουμε την ισοροπία του (φαντασιακού) συστήματος πιο πάνω από την ευημερία μας, δημιουργούμε (ή μάλλον συμφωνούμε ότι θα υπάρχουν) συστημικές οντότητες εκατομμύρια φορές πιο ισχυρές από έναν άνθρωπο και τους δίνουμε και το ακαταλόγιστο!
7ο λάθος:
Η όλη εικόνα των καλών εταιρειών που πρέπει να τις χαϊδεύουμε για να μας δώσουν τα ωραία τους λεφτά μαθηματικά παραμένει ισοδύναμη αν αυτές μας χαϊδεύουν για να τους δώσουμε την ωραία μας υπεραξία (ως εργαζόμενοι) και τα ωραία μας λεφτά (ως καταναλωτές) και τους ωραίους μας φυσικούς πόρους (ως πολίτες). Δεν υπάρχει τίποτα (εξαιρώντας τον πραγματισμό της ισχύος των εταιρειών που ουσιαστικά είναι παραδοχή της αποτυχίας του νεοφιλελευθερισμού) που να καθιστά τη μία θεώρηση μαθηματικά προτιμότερη από την άλλη, πέραν βέβαια του γεγονότος ότι στην πρώτη περίπτωση ευημερεί το 1% ενώ στη δεύτερη το 99%.
8ο λάθος
Τα γνωστά: είναι αδύνατη η επ' άπειρον ανάπτυξη (και μάλιστα η επ' άπειρον αναπτυσσόμενη ανάπτυξη), οι άνθρωποι δε σκέφτονται 100% ορθολογικά, δεν ξεκινάμε με ίσες ευκαιρίες κλπ. Το να νομίζουμε ότι με μοναδικό όπλο τη διασφάλιση του ατομικού κέρδους όλα αυτά θα εκλείψουν είναι σα να νομίζουμε ότι οι πόλεμοι θα εκλείψουν με μοναδικό μέσο τη διασφάλιση σταθερής εδαφικής επέκτασης για κάθε χώρα.
Plus sides:
Ο φιλελευθερισμός ως προς τις ιδέες (αρκεί να μην αμφισβητείται το κέρδος), το χρώμα δέρματος, τις σεξουαλικές προτιμήσεις, κλπ.
Ουφ!
Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ακριβής, αλλά όχι σωστός.
1ο λάθος:
Αν αφήσεις ένα πολύπλοκο σύστημα στην ησυχία του με ένα μόνο βρόγχο αρνητικής ανάδρασης (ως προς το χρήμα), θα ισορροπήσει (ως προς το χρήμα). Θα ισορροπήσει, δε θα φτάσει στο βέλτιστο. Δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγύηση ότι αυτά τα δύο ταυτίζονται. Να το πω πιο απλά, η φυσιολογική τάση του συστήματος είναι να εξαλείψει ολόκληρες περιοχές που είναι μη ανταγωνιστικές και δε μπορούν να γίνουν με κανέναν τρόπο (π.χ. απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου). Ο σκοπός δεν είναι οι άνθρωποι εκεί πέρα να εξαφανιστούν, είναι να βρεθεί λύση για τα προβλήματά τους.
2ο λάθος:
Το χρήμα δεν είναι ουδέτερο. Είναι δύναμη. Όποιος έχει πολλά χρήματα δεν είναι με κανέναν τρόπο ισοδύναμος με όποιον έχει λιγότερα. Στη θεωρία η μικρή επιχείρηση μπορεί να ανταγωνιστεί τη μεγάλη χάρη στην ευρηματικότητά της. Στην πράξη απλά δε γίνεται (άλλωστε υποτίθεται ότι παραδεχτήκαμε ("εμείς οι νεοφιλελεύθεροι") παραπάνω ότι κάποιοι εκ των πραγμάτων δεν είναι ανταγωνιστικοί.
3ο λάθος:
Όταν ένα πολύπλοκο σύστημα μεταβάλλεται (κατευθύνεται προς την ισορροπία), στα χαμηλότερα επίπεδα έχεις ΠΑΝΤΑ εξελικτικά φαινόμενα, γιατί οι μονάδες από τις οποίες αναδύεται το σύστημα προσαρμόζονται στη νέα κατάσταση (είναι ένας τρομερά πολύπλοκος βρόχος, δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι). Θεμελιώδες λάθος εδώ είναι η σύγχυση των λέξεων "εξέλιξη" και "πρόοδος". Ο 58άρης που 2 χρόνια πριν τη σύνταξη έκατσε και (έκανε ότι) έμαθε κομπιούτερ για να συμπληρώσει (με βασικό μισθό) τα ένσημα που του λείπουν από τη σύνταξη είναι "εξελιγμένος". Ρωτήστε τον αν του αρέσει.
4ο λάθος:
Το χρήμα δεν είναι σκοπός, είναι μέσο. Το κέρδος δεν είναι έγκλημα, αλλά ούτε και ανθρώπινο δικαίωμα. Είναι μέσο για να ικανοποιούνται τα πραγματικά ανθρώπινα δικαιώματα (δημιουργικότητα, αξιοπρεπής ζωή κλπ).
5ο λάθος:
(συνδυασμός των 2, 3 και 4): Όταν κάποιος κερδίζει, γίνεται ισχυρότερος και κατά συνέπεια ικανότερος να κερδίσει. Όσο περισσότερο επιδιώκει το κέρδος και τα καταφέρνει, τόσο πιο ικανός να κερδίζει γίνεται. Εξελικτικά, πολύ σύντομα προβλέπεται να έχουμε ένα μάτσο αδυσώπητα καθάρματα που προτιμούν να απολύσουν 5000 εργαζόμενους (ή να τους αντικαταστήσουν με 10.000 παιδάκια στην Ταϋλάνδη) παρά να μειώσουν τις αποδοχές τους κατά 5%. Για κοίτα σύμπτωση, αυτό ακριβώς έχουμε. Ουσιαστικά σε αυτό το σημείο ο νεοφιλελευθερισμός παραβλέπει μία πολύ ισχυρή θετική ανάδραση. Θετικές αναδράσεις = deep shit.
6ο λάθος:
Ο άνθρωπος μπορεί να πάει φυλακή. Η εταιρεία όχι. Θεμελιώδης διαφορά. Δε μας φτάνει που βάζουμε την ισοροπία του (φαντασιακού) συστήματος πιο πάνω από την ευημερία μας, δημιουργούμε (ή μάλλον συμφωνούμε ότι θα υπάρχουν) συστημικές οντότητες εκατομμύρια φορές πιο ισχυρές από έναν άνθρωπο και τους δίνουμε και το ακαταλόγιστο!
7ο λάθος:
Η όλη εικόνα των καλών εταιρειών που πρέπει να τις χαϊδεύουμε για να μας δώσουν τα ωραία τους λεφτά μαθηματικά παραμένει ισοδύναμη αν αυτές μας χαϊδεύουν για να τους δώσουμε την ωραία μας υπεραξία (ως εργαζόμενοι) και τα ωραία μας λεφτά (ως καταναλωτές) και τους ωραίους μας φυσικούς πόρους (ως πολίτες). Δεν υπάρχει τίποτα (εξαιρώντας τον πραγματισμό της ισχύος των εταιρειών που ουσιαστικά είναι παραδοχή της αποτυχίας του νεοφιλελευθερισμού) που να καθιστά τη μία θεώρηση μαθηματικά προτιμότερη από την άλλη, πέραν βέβαια του γεγονότος ότι στην πρώτη περίπτωση ευημερεί το 1% ενώ στη δεύτερη το 99%.
8ο λάθος
Τα γνωστά: είναι αδύνατη η επ' άπειρον ανάπτυξη (και μάλιστα η επ' άπειρον αναπτυσσόμενη ανάπτυξη), οι άνθρωποι δε σκέφτονται 100% ορθολογικά, δεν ξεκινάμε με ίσες ευκαιρίες κλπ. Το να νομίζουμε ότι με μοναδικό όπλο τη διασφάλιση του ατομικού κέρδους όλα αυτά θα εκλείψουν είναι σα να νομίζουμε ότι οι πόλεμοι θα εκλείψουν με μοναδικό μέσο τη διασφάλιση σταθερής εδαφικής επέκτασης για κάθε χώρα.
Plus sides:
Ο φιλελευθερισμός ως προς τις ιδέες (αρκεί να μην αμφισβητείται το κέρδος), το χρώμα δέρματος, τις σεξουαλικές προτιμήσεις, κλπ.
Ουφ!
fuzzy logic
Η αριστοτελική λογική είναι διακριτή. Μια πρόταση μπορεί να είναι αληθής ή ψευδής (ή και εκτός λογικής).
Η ασαφής λογική είναι συνεχής. Ανάμεσα στο αληθές και στο ψευδές υπάρχουν άπειρες διαβαθμίσεις. Μία πρόταση μπορεί να είναι 34.68% αληθής. Προφανώς οι αριστοτελικές προτάσεις είναι υποπεριπτώσεις: προτάσεις με 100% ή 0% δείκτη αλήθειας.
Παράδειγμα:
Αν μου ανήκει εξ αδιαιρέτου 25% ένα οικόπεδο, αριστοτελικά αυτό διατυπώνεται "μου ανήκει το 25% του οικοπέδου". Ασαφώς λογικά, διατυπώνεται "μου ανήκει το οικόπεδο" με βαθμό αλήθειας 25%.
Αριστοτελικά, δε συνδέει τίποτα όλους αυτούς που τους ανήκει ένα οικόπεδο με όλους αυτούς που τους ανήκει το 25% ενός οικοπέδου. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά σύνολα.
Στην ασαφή λογική όμως, αυτός που του ανήκει 25% του οικοπέδου και αυτός που του ανήκει 100% του οικοπέδου εντάσσονται στο ίδιο σύνολο. Απλώς ο ένας είναι "κατά 25% τέτοιος" ενώ ο άλλος είναι "κατά 100% τέτοιος".
Περιττό να πω, πως πρόκειται για μία ακόμα από τις περιπτώσεις που από τους Προγόνους Μας Που Ανακάλυψαν Σχεδόν Τα Πάντα Εκτός Ίσως Από Τις Μπανάνες, διέφυγε μία ακόμα "μικρολεπτομέρεια", από αυτές που ανοίγουν ολόκληρους επιστημονικούς και φιλοσοφικούς κλάδους.
Σε πρακτικό επίπεδο, η αριστοτελική λογική (ακριβέστερα η συγγενής της Άλγεβρα Boole) βρίσκεται πίσω από τους Η/Υ. Η ασαφής λογική βρίσκεται πίσω από απαιτητικά συστήματα αυτομάτου ελέγχου, που χρησιμοποιούνται σε ερ κοντίσιον, αυτόματους πιλότους ελικοπτέρων κλπ. Η ασαφής λογική είναι πολύ πιο κοντά στον πραγματικό κόσμο. Η αριστοτελική λογική χρειάζεται την απομόνωσή της για να λειτουργήσει.
-----------------------------------
Επικρατεί η αντίληψη ότι όποιος δε σκέφτεται με αριστοτελική λογική δε σκέφτεται και λογικά. Αυτό είναι 99% αληθές, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που εγκαταλείπουν την αριστοτελική λογική στάνταρ δεν το κάνουν για κάτι πιο πολύπλοκο, αλλά για κάτι αρκετά πιο ούγκα. Αλλά το ιδεατό θα ήταν να σκεφτόμασταν 100% fuzzy (αφού η αριστοτελική λογική εμπεριέχεται ως υποπερίπτωση).Έτσι κι αλλιώς το κάνουμε (τελεστικά) τον περισσότερο καιρό.
ΙΜΗΟ λοιπόν, πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε λίγο πιο fuzzy. Αν σκέφτεσαι fuzzy, καταλαβαίνεις αμέσως γιατί ένας "φιλήσυχος οικογενειάρχης" μπορεί να είναι φασίστας, ενώ ένας νεοφιλελεύθερος με ενδεχομένως λίγο αφιλοσόφητες απόψεις (και σίγουρα αρκετά προβλήματα στη διατύπωσή τους) δεν είναι. Γιατί η ουσία του φασισμού δεν είναι ούτε ο ολοκληρωτισμός ούτε η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά είναι απλά η εκδήλωση. Και υπάρχουν σαν εκδήλωση και σε άλλες ιδεολογίες, ΡΙΖΙΚΟΤΑΤΑ διαφορετικές, όπως ο ναζισμός και ο μαρξισμός-λενινισμός.
Η ουσία του φασισμού όμως, είναι να τα βρίσκει όλα εντάξει ο "φιλήσυχος οικογενειάρχης". Η ουτοπία του έχει όλα αυτά που θέλει ο "φιλήσυχος οικογενειάρχης": δρόμους χωρίς σκουπίδια, γειτονιές χωρίς ξένους, εφηβεία χωρίς σεξ, κοινωνία χωρίς πρεζόνια, ζητιάνους, πλασιέ κλπ, ύπνο χωρίς φασαρία, τρένα στην ώρα τους[*], ίσως και την ψευδαίσθηση ότι Ολοι Μαζί Οι Φιλήσυχοι Οικογενειάρχες Συνεχίζουμε Κάτι Σπουδαίο.
Αυτό είναι φασισμός. Όχι ό,τι μας γουστάρει. ΟΚ; Κατανοώ το overloading που έχει κάνει στη φράση η αριστερή σκέψη και κυρίως η αριστερή συνθηματολογία. Δε λέω ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι καλός ή σωστός ή προοδευτικός (θα φτάσουμε κι εκεί αν πάψω κάποια στιγμή να τσαντίζομαι), αλλά δεν είναι φασισμός. Αντίθετα ο φιλήσυχος οικογενειάρχης του διπλανού διαμερίσματος που μαζεύει υπογραφές να φύγει η νυμφομανής από το 2ο όροφο για "να μη βλέπουν αυτά τα πράγματα τα παιδιά μας" είναι φασίστας. [βαθμός αλήθειας της αμέσως προηγούμενης πρότασης κάπου στο διάστημα (0, 1.0]).
Αν δε σκέφτεσαι fuzzy, αλλά είσαι ένα "ζόμπι της λογικής" σε έναν ασπρόμαυρο κοσμο όπου υπάρχουν μόνο δύο πλευρές, η δικιά σου και του Απόλυτου Κακού με την ίδια μορφή και τις κάθε τόσο επαναλαμβανόμενες εκδηλώσεις, τελικά γράφεις ένα σωρό μαλακίες μετά συγχωρήσεως. Και δεν καταλαβαίνεις καν ότι περιγράφεις εν μέρει τον καθρέφτη!
ΥΓ: Τονίζω πως τόσο η fuzzy όσο και η αριστοτελική λογική μας διέπουν τελεστικά, είτε μας γουστάρει είτε όχι. Και δε μπορώ να σκεφτώ ούτε μία περίπτωση που να μην είναι προτιμότερο να σκεφτείς λογικά από το να προβείς σε ανόητες συνθηματολογίες και κυνήγι μαγισσών.
ΥΓ2: Έχω απόλυτη ανοσία στα Μεγάλα Λόγια. Απ' όπου κι αν προέρχονται.
ΥΓ3: "Νέα Τάξη πραγμάτων"... Μία πραγματιστική φράση του Bush Sr. που ειπώθηκε σε συγκεκριμένο πλαίσιο χωρίς να σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο. Μου τη βιδώνει να τη βλέπω να χρησιμοποιείται με την αρρωστημένη, φαντασιακή έννοια που της δινει ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ KAI ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΚΑΡΑΒΛΑΧΩΝ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΝΟΤΟΥ, αλλά μυστηριωδώς δεν είπα κανέναν νεοναζιστή, ίσως γιατί προτιμώ να σκέφτομαι λιγάκι πριν βγάλω τα όπλα και αρχίσω να κυνηγάω.
ΥΓ4: Σόρι.
(και πριν ακούσω απερίγραπτα ρητορικά πυροτεχνήματα στη γενική κατεύθυνση της φράσης "ζόμπι της λογικής" τονίζω ότι χρησιμοποίησα το ρήμα "σκέφτομαι" και όχι το ρήμα "μου αρέσει" ή "επιλέγω" ή "αγαπάω" ή "δημιουργώ")
[*] ακολουθήστε το λινκ γιατί η φράση που θα βρείτε προσδιορίζει ά-ψο-γα το φασισμό. Αψογότατα. Όλες οι μικρολεπτομέρειες προκύπτουν πάρα πολύ εύκολα.
Η ασαφής λογική είναι συνεχής. Ανάμεσα στο αληθές και στο ψευδές υπάρχουν άπειρες διαβαθμίσεις. Μία πρόταση μπορεί να είναι 34.68% αληθής. Προφανώς οι αριστοτελικές προτάσεις είναι υποπεριπτώσεις: προτάσεις με 100% ή 0% δείκτη αλήθειας.
Παράδειγμα:
Αν μου ανήκει εξ αδιαιρέτου 25% ένα οικόπεδο, αριστοτελικά αυτό διατυπώνεται "μου ανήκει το 25% του οικοπέδου". Ασαφώς λογικά, διατυπώνεται "μου ανήκει το οικόπεδο" με βαθμό αλήθειας 25%.
Αριστοτελικά, δε συνδέει τίποτα όλους αυτούς που τους ανήκει ένα οικόπεδο με όλους αυτούς που τους ανήκει το 25% ενός οικοπέδου. Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά σύνολα.
Στην ασαφή λογική όμως, αυτός που του ανήκει 25% του οικοπέδου και αυτός που του ανήκει 100% του οικοπέδου εντάσσονται στο ίδιο σύνολο. Απλώς ο ένας είναι "κατά 25% τέτοιος" ενώ ο άλλος είναι "κατά 100% τέτοιος".
Περιττό να πω, πως πρόκειται για μία ακόμα από τις περιπτώσεις που από τους Προγόνους Μας Που Ανακάλυψαν Σχεδόν Τα Πάντα Εκτός Ίσως Από Τις Μπανάνες, διέφυγε μία ακόμα "μικρολεπτομέρεια", από αυτές που ανοίγουν ολόκληρους επιστημονικούς και φιλοσοφικούς κλάδους.
Σε πρακτικό επίπεδο, η αριστοτελική λογική (ακριβέστερα η συγγενής της Άλγεβρα Boole) βρίσκεται πίσω από τους Η/Υ. Η ασαφής λογική βρίσκεται πίσω από απαιτητικά συστήματα αυτομάτου ελέγχου, που χρησιμοποιούνται σε ερ κοντίσιον, αυτόματους πιλότους ελικοπτέρων κλπ. Η ασαφής λογική είναι πολύ πιο κοντά στον πραγματικό κόσμο. Η αριστοτελική λογική χρειάζεται την απομόνωσή της για να λειτουργήσει.
-----------------------------------
Επικρατεί η αντίληψη ότι όποιος δε σκέφτεται με αριστοτελική λογική δε σκέφτεται και λογικά. Αυτό είναι 99% αληθές, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς που εγκαταλείπουν την αριστοτελική λογική στάνταρ δεν το κάνουν για κάτι πιο πολύπλοκο, αλλά για κάτι αρκετά πιο ούγκα. Αλλά το ιδεατό θα ήταν να σκεφτόμασταν 100% fuzzy (αφού η αριστοτελική λογική εμπεριέχεται ως υποπερίπτωση).Έτσι κι αλλιώς το κάνουμε (τελεστικά) τον περισσότερο καιρό.
ΙΜΗΟ λοιπόν, πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε λίγο πιο fuzzy. Αν σκέφτεσαι fuzzy, καταλαβαίνεις αμέσως γιατί ένας "φιλήσυχος οικογενειάρχης" μπορεί να είναι φασίστας, ενώ ένας νεοφιλελεύθερος με ενδεχομένως λίγο αφιλοσόφητες απόψεις (και σίγουρα αρκετά προβλήματα στη διατύπωσή τους) δεν είναι. Γιατί η ουσία του φασισμού δεν είναι ούτε ο ολοκληρωτισμός ούτε η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά είναι απλά η εκδήλωση. Και υπάρχουν σαν εκδήλωση και σε άλλες ιδεολογίες, ΡΙΖΙΚΟΤΑΤΑ διαφορετικές, όπως ο ναζισμός και ο μαρξισμός-λενινισμός.
Η ουσία του φασισμού όμως, είναι να τα βρίσκει όλα εντάξει ο "φιλήσυχος οικογενειάρχης". Η ουτοπία του έχει όλα αυτά που θέλει ο "φιλήσυχος οικογενειάρχης": δρόμους χωρίς σκουπίδια, γειτονιές χωρίς ξένους, εφηβεία χωρίς σεξ, κοινωνία χωρίς πρεζόνια, ζητιάνους, πλασιέ κλπ, ύπνο χωρίς φασαρία, τρένα στην ώρα τους[*], ίσως και την ψευδαίσθηση ότι Ολοι Μαζί Οι Φιλήσυχοι Οικογενειάρχες Συνεχίζουμε Κάτι Σπουδαίο.
Αυτό είναι φασισμός. Όχι ό,τι μας γουστάρει. ΟΚ; Κατανοώ το overloading που έχει κάνει στη φράση η αριστερή σκέψη και κυρίως η αριστερή συνθηματολογία. Δε λέω ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι καλός ή σωστός ή προοδευτικός (θα φτάσουμε κι εκεί αν πάψω κάποια στιγμή να τσαντίζομαι), αλλά δεν είναι φασισμός. Αντίθετα ο φιλήσυχος οικογενειάρχης του διπλανού διαμερίσματος που μαζεύει υπογραφές να φύγει η νυμφομανής από το 2ο όροφο για "να μη βλέπουν αυτά τα πράγματα τα παιδιά μας" είναι φασίστας. [βαθμός αλήθειας της αμέσως προηγούμενης πρότασης κάπου στο διάστημα (0, 1.0]).
Αν δε σκέφτεσαι fuzzy, αλλά είσαι ένα "ζόμπι της λογικής" σε έναν ασπρόμαυρο κοσμο όπου υπάρχουν μόνο δύο πλευρές, η δικιά σου και του Απόλυτου Κακού με την ίδια μορφή και τις κάθε τόσο επαναλαμβανόμενες εκδηλώσεις, τελικά γράφεις ένα σωρό μαλακίες μετά συγχωρήσεως. Και δεν καταλαβαίνεις καν ότι περιγράφεις εν μέρει τον καθρέφτη!
ΥΓ: Τονίζω πως τόσο η fuzzy όσο και η αριστοτελική λογική μας διέπουν τελεστικά, είτε μας γουστάρει είτε όχι. Και δε μπορώ να σκεφτώ ούτε μία περίπτωση που να μην είναι προτιμότερο να σκεφτείς λογικά από το να προβείς σε ανόητες συνθηματολογίες και κυνήγι μαγισσών.
ΥΓ2: Έχω απόλυτη ανοσία στα Μεγάλα Λόγια. Απ' όπου κι αν προέρχονται.
ΥΓ3: "Νέα Τάξη πραγμάτων"... Μία πραγματιστική φράση του Bush Sr. που ειπώθηκε σε συγκεκριμένο πλαίσιο χωρίς να σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο. Μου τη βιδώνει να τη βλέπω να χρησιμοποιείται με την αρρωστημένη, φαντασιακή έννοια που της δινει ο ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΣ KAI ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΚΑΡΑΒΛΑΧΩΝ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΝΟΤΟΥ, αλλά μυστηριωδώς δεν είπα κανέναν νεοναζιστή, ίσως γιατί προτιμώ να σκέφτομαι λιγάκι πριν βγάλω τα όπλα και αρχίσω να κυνηγάω.
ΥΓ4: Σόρι.
(και πριν ακούσω απερίγραπτα ρητορικά πυροτεχνήματα στη γενική κατεύθυνση της φράσης "ζόμπι της λογικής" τονίζω ότι χρησιμοποίησα το ρήμα "σκέφτομαι" και όχι το ρήμα "μου αρέσει" ή "επιλέγω" ή "αγαπάω" ή "δημιουργώ")
[*] ακολουθήστε το λινκ γιατί η φράση που θα βρείτε προσδιορίζει ά-ψο-γα το φασισμό. Αψογότατα. Όλες οι μικρολεπτομέρειες προκύπτουν πάρα πολύ εύκολα.
Interlude: Μάιος
Take it straight up and watch me get in
Feel it when the sun is up and let the vibe in
Don't you feel the rain drops are near
You're the only tool to break the music
And your time is so useless
And your days are not of muse breaks
feel me get in
c'mon
feel me get in
oh yeah
Take me up and out
Cause rainy days are all I feel
I'm walking about
I know that, there's no time
In the days of muse breaks
I had to hang on tight
Looking back I wish I had more time for, you...
(Infected Mushroom - Muse Breaks rmx [I'm the supervisor])
Αυτός ο χειμώνας ήταν πολύ δύσκολος. Με μικρά διαλείμματα μεγάλης ασφάλειας, ηρεμίας και ευτυχίας και ξανά από την αρχή. Τελικά ήταν αναπόφευκτο να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Φυσικά έχασα.
...Φυσικά νίκησα κιόλας :) [ένα από τα καλά του να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου και του να τα σκέφτεσαι όλα λογικά]
Αυτό το χειμώνα μεγάλωσα 10 χρόνια. Ευτυχώς κατάφερα να μη γίνω υπερβολικά μαλάκας.
Βέβαια "μηδένα προ του τέλους μακάρισδε":
Feel it when the sun is up and let the vibe in
Don't you feel the rain drops are near
You're the only tool to break the music
And your time is so useless
And your days are not of muse breaks
feel me get in
c'mon
feel me get in
oh yeah
Take me up and out
Cause rainy days are all I feel
I'm walking about
I know that, there's no time
In the days of muse breaks
I had to hang on tight
Looking back I wish I had more time for, you...
(Infected Mushroom - Muse Breaks rmx [I'm the supervisor])
Αυτός ο χειμώνας ήταν πολύ δύσκολος. Με μικρά διαλείμματα μεγάλης ασφάλειας, ηρεμίας και ευτυχίας και ξανά από την αρχή. Τελικά ήταν αναπόφευκτο να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Φυσικά έχασα.
...Φυσικά νίκησα κιόλας :) [ένα από τα καλά του να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου και του να τα σκέφτεσαι όλα λογικά]
Αυτό το χειμώνα μεγάλωσα 10 χρόνια. Ευτυχώς κατάφερα να μη γίνω υπερβολικά μαλάκας.
Βέβαια "μηδένα προ του τέλους μακάρισδε":
8.5.05
Μαθήματα επαγγελματικού προσανατολισμού
Το τελευταίο που θέλετε να γίνετε, είναι Σοφοί της Σιών. Σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να ελέγχετε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας τα τελευταία 3000 χρόνια (τουλάχιστον) και να την κατευθύνετε προς τους σκοπούς σας, οι οποίοι είναι μεταξύ άλλων ισότητα ανδρών-γυναικών, χωρισμός εκκλησίας-κράτους, ανοχή στους διαφορετικούς, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, εκλογικός καταποντισμός του Καρατζαφέρη και Παγκόσμια Κυριαρχία των Σοφών της Σιών.
Το κακό είναι ότι η ανθρωπότητα όπως δεν έχουμε κουραστεί να επαναλαμβάνουμε είναι ένα σύστημα για το οποίο πρέπει να εφευρεθεί καινούρια λέξη, γιατί η λέξη "πολύπλοκο" είναι σκέτος ευφημισμός.
Ως εκ τούτου έχει και γαμώ τους μικρούς ντετερμινιστικούς ορίζοντες[*]. Σε μικροκλίμακα όχι παραπάνω από 1-2 δέκατα του δευτερολέπτου. Εφ' όσον αποφασίσουμε ότι δε μας ενδιαφέρουν πολλά (ας πούμε ότι μας ενδιαφέρει μόνο ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ της Ελλάδας), ο ντετερμινιστικός ορίζοντας μπορεί να φτάσει και τον 1 μήνα. Ίσως και λίγο παραπάνω.
Εφ' όσον όμως αποφασίσουμε ότι μας ενδιαφέρουν τα πάντα, ο ντετερμινιστικός ορίζοντας είναι σχεδόν μηδέν. Είναι παντελώς αδύνατο να συλλάβουμε ένα σχέδιο για την εξέλιξη των πάντων πριν 3000, 1000 ή ακόμα και 10 χρόνια και σήμερα οι προβλέψεις του να επαληθεύονται έστω και κατά 1%.
Εκτός αν ελέγχουμε τα πάντα. Και όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε τα πάντα. Ως εκ τούτου το επάγγελμα του Σοφού της Σιών είναι ένα επάγγελμα για πραγματικούς τελειομανείς workaholics. Δε συγχωρούνται λάθη. Έχεις μια φυλή Ούγκα-Μπούγκα να βόσκει τα άλογά της κάπου στην Κεντρική Ασία. Γυρίζεις την πλάτη σου για 15 χρόνια και πριν το καλοκαταλάβεις οι διάολοι έχουν ανακαλύψει ότι τα άλογα έχουν και άλλες χρήσεις εκτός από τροφή και καβαλώντας τα έχουν ξαναζωγραφίσει το χάρτη[+] ολόκληρης της Ευρασίας εκτός από 2-3 γωνίτσες.
Σκεφτείτε πόσα απρόβλεπτα μικροπράγματα (ένα μήλο που έπεσε σε ένα κεφάλι ή ένας κώλος που βυθίστηκε σε μια μπανιέρα ή ένας βοηθός που έτυχε να ακούσει τη φωνή του κ. Bell, ή ένας σεισμός 9 ρίχτερ ή μία άγνωστη επιδημία με ποσοστό θνησιμότητας 80% ή μία έκλειψη σελήνης και ένας προληπτικός μαλάκας) έχουν αλλάξει αμέτρητες φορές τον ρουν(;) της ιστορίας.
Let's face it: αν θες να κατευθύνεις οτιδήποτε παραπάνω από το 0.0000000001% της ιστορίας, πρέπει να ελέγχεις τα πάντα. Αν αφήσεις απέξω από τους υπολογισμούς σου έστω και το τι ώρα έχεσε το γατάκι της κυρα-Μαριγώς, σε 100 χρόνια μπορεί να αντιμετωπίσεις ένα εξόχως φανατισμένο κίνημα ζηλωτών που αλλιώτικα θα το είχες προλάβει.
Συνεπώς το επάγγελμα του Σοφού της Σιών έχει σαν αντικείμενό του να κάνεις κάτι που δε γίνεται. Μαθηματικά that is. Συνεπώς πρόκειται για επάγγελμα για άτομα που δεν υπάρχουν.
QED.
(αυτό συνδέεται με το προηγούμενο)
[*] Το μέγιστο χρονικό διάστημα (είτε στο συνεχή είτε στο διακριτό χρόνο) για το οποίο μπορούν να γίνουν σχετικά ασφαλείς προβλέψεις για την εξέλιξη ενός συστήματος. Μετά την πάροδο του ντετερμινιστικού ορίζοντα οσοδήποτε μικρές αποκλίσεις των αρχικών παραδοχών από τις πραγματικές καθιστούν τις προβλέψεις τρομερά λανθασμένες.
[+] Κυρίως σβήνοντας πόλεις.
Το κακό είναι ότι η ανθρωπότητα όπως δεν έχουμε κουραστεί να επαναλαμβάνουμε είναι ένα σύστημα για το οποίο πρέπει να εφευρεθεί καινούρια λέξη, γιατί η λέξη "πολύπλοκο" είναι σκέτος ευφημισμός.
Ως εκ τούτου έχει και γαμώ τους μικρούς ντετερμινιστικούς ορίζοντες[*]. Σε μικροκλίμακα όχι παραπάνω από 1-2 δέκατα του δευτερολέπτου. Εφ' όσον αποφασίσουμε ότι δε μας ενδιαφέρουν πολλά (ας πούμε ότι μας ενδιαφέρει μόνο ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ της Ελλάδας), ο ντετερμινιστικός ορίζοντας μπορεί να φτάσει και τον 1 μήνα. Ίσως και λίγο παραπάνω.
Εφ' όσον όμως αποφασίσουμε ότι μας ενδιαφέρουν τα πάντα, ο ντετερμινιστικός ορίζοντας είναι σχεδόν μηδέν. Είναι παντελώς αδύνατο να συλλάβουμε ένα σχέδιο για την εξέλιξη των πάντων πριν 3000, 1000 ή ακόμα και 10 χρόνια και σήμερα οι προβλέψεις του να επαληθεύονται έστω και κατά 1%.
Εκτός αν ελέγχουμε τα πάντα. Και όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε τα πάντα. Ως εκ τούτου το επάγγελμα του Σοφού της Σιών είναι ένα επάγγελμα για πραγματικούς τελειομανείς workaholics. Δε συγχωρούνται λάθη. Έχεις μια φυλή Ούγκα-Μπούγκα να βόσκει τα άλογά της κάπου στην Κεντρική Ασία. Γυρίζεις την πλάτη σου για 15 χρόνια και πριν το καλοκαταλάβεις οι διάολοι έχουν ανακαλύψει ότι τα άλογα έχουν και άλλες χρήσεις εκτός από τροφή και καβαλώντας τα έχουν ξαναζωγραφίσει το χάρτη[+] ολόκληρης της Ευρασίας εκτός από 2-3 γωνίτσες.
Σκεφτείτε πόσα απρόβλεπτα μικροπράγματα (ένα μήλο που έπεσε σε ένα κεφάλι ή ένας κώλος που βυθίστηκε σε μια μπανιέρα ή ένας βοηθός που έτυχε να ακούσει τη φωνή του κ. Bell, ή ένας σεισμός 9 ρίχτερ ή μία άγνωστη επιδημία με ποσοστό θνησιμότητας 80% ή μία έκλειψη σελήνης και ένας προληπτικός μαλάκας) έχουν αλλάξει αμέτρητες φορές τον ρουν(;) της ιστορίας.
Let's face it: αν θες να κατευθύνεις οτιδήποτε παραπάνω από το 0.0000000001% της ιστορίας, πρέπει να ελέγχεις τα πάντα. Αν αφήσεις απέξω από τους υπολογισμούς σου έστω και το τι ώρα έχεσε το γατάκι της κυρα-Μαριγώς, σε 100 χρόνια μπορεί να αντιμετωπίσεις ένα εξόχως φανατισμένο κίνημα ζηλωτών που αλλιώτικα θα το είχες προλάβει.
Συνεπώς το επάγγελμα του Σοφού της Σιών έχει σαν αντικείμενό του να κάνεις κάτι που δε γίνεται. Μαθηματικά that is. Συνεπώς πρόκειται για επάγγελμα για άτομα που δεν υπάρχουν.
QED.
(αυτό συνδέεται με το προηγούμενο)
[*] Το μέγιστο χρονικό διάστημα (είτε στο συνεχή είτε στο διακριτό χρόνο) για το οποίο μπορούν να γίνουν σχετικά ασφαλείς προβλέψεις για την εξέλιξη ενός συστήματος. Μετά την πάροδο του ντετερμινιστικού ορίζοντα οσοδήποτε μικρές αποκλίσεις των αρχικών παραδοχών από τις πραγματικές καθιστούν τις προβλέψεις τρομερά λανθασμένες.
[+] Κυρίως σβήνοντας πόλεις.
Errata
Στο προηγούμενο post το "συζήτηση" έπρεπε να είναι link για εκεί. (καλά τα άρθρα δεν έχουν permalink στο pathfinder;) Απ' όπου εξάλλου και ο τίτλος του post. Και η ουσία του βέβαια.
Επίσης (όπως με πληροφορεί ο φίλος kkk) το σωστό είναι "gay rights ARE human rights". Indeed. Η αλήθεια είναι πως το διάβασα στο μπανεράκι του jim_hellas αρκετή ώρα πριν λυσσάξω αρκετά ώστε να γράψω το post. Μετά, όταν σκεφτόμουν τον τίτλο, λέω "δε διάβασα ένα καταπληκτικό σύνθημα;". Ε λοιπόν μου είχε κολλήσει ότι οι δύο πληθυντικοί σε ένα σύνθημα πρέπει να συνδέονται με ενικό. Σε φάση "αγγλικά του δρόμου" ξέρω γω, ή μάλλον "αγγλικά που θα περίμενες να σου μιλήσει ένας Λιθουανός πασιφιστής σε μια διαδήλωση κατά της παγκοσμιοποίησης". Τέλος πάντων.
Προχθές ανακάλυψα τον Κορνήλιο Καστοριάδη ("Η άνοδος της ασημαντότητας"). Τέτοιο κακιασμένο ενοχλητικό ξερόλα μόνο εδώ έχω ξαναδεί. Αν εξαιρέσεις μια ενοχλητικότατη τάση του να αναφέρει την Αρχαία Ελλάδα κάθε 3 σειρές, τον συμπάθησα. Όπως και ο Εκλεκτός Συνάδελφος, ο Καστοριάδης την έχει πιάσει την ουσία: διανύουμε μία εποχή έσχατης παρακμής, από την οποία θα βγούμε μόνο αν προκύψει κάτι νέο και δημιουργικό, ή ίσως αν αφυπνισθεί κάποιο παλιό.
...σιγά τα νέα.
Επίσης (όπως με πληροφορεί ο φίλος kkk) το σωστό είναι "gay rights ARE human rights". Indeed. Η αλήθεια είναι πως το διάβασα στο μπανεράκι του jim_hellas αρκετή ώρα πριν λυσσάξω αρκετά ώστε να γράψω το post. Μετά, όταν σκεφτόμουν τον τίτλο, λέω "δε διάβασα ένα καταπληκτικό σύνθημα;". Ε λοιπόν μου είχε κολλήσει ότι οι δύο πληθυντικοί σε ένα σύνθημα πρέπει να συνδέονται με ενικό. Σε φάση "αγγλικά του δρόμου" ξέρω γω, ή μάλλον "αγγλικά που θα περίμενες να σου μιλήσει ένας Λιθουανός πασιφιστής σε μια διαδήλωση κατά της παγκοσμιοποίησης". Τέλος πάντων.
Προχθές ανακάλυψα τον Κορνήλιο Καστοριάδη ("Η άνοδος της ασημαντότητας"). Τέτοιο κακιασμένο ενοχλητικό ξερόλα μόνο εδώ έχω ξαναδεί. Αν εξαιρέσεις μια ενοχλητικότατη τάση του να αναφέρει την Αρχαία Ελλάδα κάθε 3 σειρές, τον συμπάθησα. Όπως και ο Εκλεκτός Συνάδελφος, ο Καστοριάδης την έχει πιάσει την ουσία: διανύουμε μία εποχή έσχατης παρακμής, από την οποία θα βγούμε μόνο αν προκύψει κάτι νέο και δημιουργικό, ή ίσως αν αφυπνισθεί κάποιο παλιό.
...σιγά τα νέα.
6.5.05
Gay rights is human rights
Σιχαίνομαι την ιδέα της σεξουαλικής επαφής με έναν άλλο άνδρα. Δε θα το έκανα ποτέ. Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω τι ευχαρίστηση μπορεί να αντλήσει κάποιος από σεξουαλική επαφή με έναν άνδρα.
Κατά συνέπεια δυσκολεύομαι αρκετά να καταλάβω τη σεξουαλική συμπεριφορά του 56% του γενικού πληθυσμού. (Γυναίκες και gay άνδρες). Για μένα όλοι αυτοί έχουν προφανέστατα χάσει τη μπάλα.Τους straight άνδρες και τις gay γυναίκες τους καταλαβαίνω: δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από σεξουαλική επαφή με γυναίκα. Όλοι οι υπόλοιποι και όλες οι υπόλοιπες είστε μεγάλες ανωμαλάρες if you ask me.
Το θέμα θα μπορούσε να είναι αν μ' ενοχλούν όλοι αυτοί. Εννοώ αν με ενοχλεί η ύπαρξή τους δίπλα μου. Λοιπόν δε με ενοχλούν. Παραδέχομαι ότι δε θα μπορούσα να είχα για φίλο ένα άτομο που κυκλοφορεί με μίνι, γόβα-στιλέτο δωδεκάποντη και 4 κιλά μέηκ απ, μιλάει σα τζασλή και το μόνο που σκέφτεται είναι ο επόμενος πούτσος. Αυτή η περιγραφή όμως[*] αντιστοιχεί το πολύ στο 5% των gay Ελλήνων και τουλάχιστον στο 50% των straight Ελληνίδων. Είναι φανερό ότι δε με ενδιαφέρει η σεξουαλική προτίμηση, αλλά ο αυτοσεβασμός και η σοβαρότητα. Τα οποία δεν υπάρχουν στον ανθρωπολογικό τύπο της τζασλής, ανεξαρτήτως φύλου. Και πάλι, ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι αυτά τα άτομα δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Σιχαίνομαι αυτά τα άτομα, αλλά όχι τόσο ώστε να παραμερίσω τις υψηλότερες αξίες μου για χάρη τους.
Θα μπορούσε να με ενοχλεί το ότι επιδίδονται σε μία παρά φύσιν δραστηριότητα, αλλά με δεδομένο ότι θα το έγραφα σε ένα μηχάνημα για να διαβαστεί από τους άλλους μέσω ενός καναλιού επικοινωνίας που απέχει από τη φύση περισσότερο κι από ένα πακέτο γαριδάκια, θα ήμουν αδικαιολόγητα υποκριτής. Τι μαλακίες είναι αυτές; Υπενθυμίζω για μια ακόμη φορά ότι η φυσική-φυσική μας κατάσταση είναι πάνω σε ένα δέντρο με μια μπανάνα στο χέρι. Εξάλλου η ομοφυλοφιλία είναι ευρύτατα διαδεδομένη στη φύση και συγκεκριμένα στα ανώτερα πρωτεύοντα (και αν δε σας βρίσκεται πρόχειρη φύση παρακολουθείστε για κανα διήμερο ένα κοπάδι αδέσποτων σκύλων).
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η τάση των gay να σχηματίζουν κλίκες, αν εκείνοι που μιλάνε για αυτήν δε μου θύμιζαν εκείνους που μίλαγαν για "τάση των Εβραίων να κατοικούν σε γκέτο" και αν σε αυτό το γαμημένο σκατόλακο που αυτοαποκαλείται χώρα μπορούσες να πετύχεις έστω και μισό πραγματάκι χωρίς να ανήκεις σε κάποια κλίκα.
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η δημόσια εκδήλωση των προτιμήσεών τους, αλλά αν ήθελα να είμαι στοιχειωδώς τίμιος θα έπρεπε να πλακώνω στο ξύλο όποιο straight ζευγαράκι φιλιέται δίπλα μου.
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η απαίτησή τους να παντρεύονται, αν δεν ήξερα ότι ο γάμος στη σύγχρονη κοινωνία είναι μία νομική υπόθεση, που σου δίνει ένα σωρό πλεονεκτήματα (κυρίως φορολογικής/διοικητικής φύσεως) και άρα είναι απαράδεκτο οι straight πολίτες να είναι πιο προνομιούχοι από τους gay. Θα μπορούσε να με ενοχλήσει τουλάχιστον η απαίτησή τους να παντρεύονται σε εκκλησία, αλλά όταν ο Χατζηστεφάνου (του Fame 3 ντε!) έλεγε τα δικά του ανέφερε και το βιβλίο του Christianity, Social Tolerance and Homosexuality: Gay People in Western Europe from the Beginning of the Christian Era to the 14th Century , το οποίο στην ελληνική του έκδοση έχει περίπου 470 σελίδες τεκμηρίωσης της απλής αλήθειας ότι η (μοναδική σε όλη την ανθρώπινη ιστορία) ομοφοβικότητα της ιουδαϊκής και της χριστιανικής ηθικής χρειάστηκε 1000 ολόκληρα χρόνια για να τερματίσει την ευρύτατα διαδεδομένη σε όλη την Ευρώπη και Εγγύς Ανατολή πρακτική του γάμου μεταξύ ανδρών, 1000 χρόνια στα οποία έβαζε νερό στο κρασί της όπως καταλαβαίνετε. [Όπως έχω ξαναπεί, όταν ακούτε κάποιον να σας λέει για Αιώνια Ιερά και Όσια συνήθως πρόκειται για κάποια σχετικά πρόσφατη μαλακία που του έχει κολλήσει στο κεφάλι ότι ίσχυε από πάντα.]
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η επιθυμία τους να μπορούν να υιοθετήσουν παιδιά. Αν και μόνο αν είχα επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ακλόνητα ότι οι gay γονείς δεν κάνουν τόσο καλή δουλειά όσο οι straight, ότι παρενοχλούν σεξουαλικά τα παιδιά τους, ότι κάνουν όργια μπροστά στα μάτια τους, ότι τα κάνουν και αυτά gay[+] κλπ. Απ' ό,τι φαίνεται όμως δεν έχει ακουστεί κάτι τέτοιο. Απ' ό,τι φαίνεται μάλιστα η συντριπτική πλειονότητα των κακών γονέων είναι straight. Σε αυτούς περιλαμβάνονται αρκετές από τις χαζογκόμενες της προηγούμενης κατηγορίας, οι οποίες συνήθως πρέπει να επιστρατεύσουν ΟΛΗ τους την εξυπνάδα και το μισό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας προκειμένου να ξεκολλήσουν από το Μωρό τους, ακόμα και αν το Μωρό τους μαστιγώνει το παιδί τους (από κάποιο προηγούμενο Μωρό) και τις ίδιες κάθε βράδυ.
Γενικά θα μπορούσα να βρω πολλούς παντελώς άκυρους λόγους για να με ενοχλούν, αντί να παραδεχθώ απλά ότι θα με ενοχλούσαν γιατί είναι τόσο ίδιοι με εμένα κι όμως συμπεριφέρονται τόσο διαφορετικά.
Ίδιοι με εμένα όμως, σημαίνει άνθρωποι. Εφ' όσον είναι άνθρωποι και μένουν στην ίδια κοινωνία με εμένα, αυτομάτως προκύπτει ότι έχουν κάποια δικαιώματα.
Τα οποία σε καμία περίπτωση δεν εξαρτώνται από το τι μου γουστάρει και τι δε μου γουστάρει εμένα[%], εσένα ή του οποιουδήποτε. Αν μας ενοχλούν, εφ' όσον δε μας βλάπτουν, ξυδάκι. Λέγεται "Πολιτισμός" αυτό και καλά θα κάναμε να αρχίζουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα ότι είναι Good Thing!
ΥΓ: Η συζήτηση ξεκίνησε από μία παρεξήγηση, αλλά τελικά ίσως να μην ήταν και τόσο παρεξήγηση. Η γνώμη μου είναι πως καλύτερα να εξηγούμε ψύχραιμα και τεκμηριωμένα (αν έλειπαν οι χαρακτηρισμοί[$] θα προσυπέγραφα πλήρως, btw πολύ σωστό αυτό με τα επιστημονικά δεδομένα φίλε S G, μου είχε διαφύγει εντελώς αυτή η πλευρά του θέματος).
[*] Προσωπική εκτίμηση (από εκείνες που πιθανότατα είναι σωστότατες)
[+] Φυσικά για να θεωρεί κανείς ότι είναι κακό να γίνουν gay τα παιδιά, σημαίνει ότι έχει πρόβλημα με τους gay όσο και να χτυπιέται για το αντίθετο.
[%] Και είστε πολύ τυχεροί: αν ποτέ γίνω αυτοκράτορας θα ρίξω πυρηνικά να εξοντώσω ένα 95% του παγκόσμιου πληθυσμού γιατί κατά τη γνώμη μου το έχουν παραχέσει με τη βλακεία, την κακία και τη... μάζα τους.
[$] Ξέρουμε όλοι ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους χαρακτηρισμούς :) Απλώς δε νομίζω ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Έχω μιλήσει με ομοφοβικούς "Ταλιμπάν" και ξέρω πως είναι. Πιστέψτε με, είναι πολύ μα πολύ χειρότεροι.
Κατά συνέπεια δυσκολεύομαι αρκετά να καταλάβω τη σεξουαλική συμπεριφορά του 56% του γενικού πληθυσμού. (Γυναίκες και gay άνδρες). Για μένα όλοι αυτοί έχουν προφανέστατα χάσει τη μπάλα.Τους straight άνδρες και τις gay γυναίκες τους καταλαβαίνω: δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από σεξουαλική επαφή με γυναίκα. Όλοι οι υπόλοιποι και όλες οι υπόλοιπες είστε μεγάλες ανωμαλάρες if you ask me.
Το θέμα θα μπορούσε να είναι αν μ' ενοχλούν όλοι αυτοί. Εννοώ αν με ενοχλεί η ύπαρξή τους δίπλα μου. Λοιπόν δε με ενοχλούν. Παραδέχομαι ότι δε θα μπορούσα να είχα για φίλο ένα άτομο που κυκλοφορεί με μίνι, γόβα-στιλέτο δωδεκάποντη και 4 κιλά μέηκ απ, μιλάει σα τζασλή και το μόνο που σκέφτεται είναι ο επόμενος πούτσος. Αυτή η περιγραφή όμως[*] αντιστοιχεί το πολύ στο 5% των gay Ελλήνων και τουλάχιστον στο 50% των straight Ελληνίδων. Είναι φανερό ότι δε με ενδιαφέρει η σεξουαλική προτίμηση, αλλά ο αυτοσεβασμός και η σοβαρότητα. Τα οποία δεν υπάρχουν στον ανθρωπολογικό τύπο της τζασλής, ανεξαρτήτως φύλου. Και πάλι, ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι αυτά τα άτομα δεν έχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Σιχαίνομαι αυτά τα άτομα, αλλά όχι τόσο ώστε να παραμερίσω τις υψηλότερες αξίες μου για χάρη τους.
Θα μπορούσε να με ενοχλεί το ότι επιδίδονται σε μία παρά φύσιν δραστηριότητα, αλλά με δεδομένο ότι θα το έγραφα σε ένα μηχάνημα για να διαβαστεί από τους άλλους μέσω ενός καναλιού επικοινωνίας που απέχει από τη φύση περισσότερο κι από ένα πακέτο γαριδάκια, θα ήμουν αδικαιολόγητα υποκριτής. Τι μαλακίες είναι αυτές; Υπενθυμίζω για μια ακόμη φορά ότι η φυσική-φυσική μας κατάσταση είναι πάνω σε ένα δέντρο με μια μπανάνα στο χέρι. Εξάλλου η ομοφυλοφιλία είναι ευρύτατα διαδεδομένη στη φύση και συγκεκριμένα στα ανώτερα πρωτεύοντα (και αν δε σας βρίσκεται πρόχειρη φύση παρακολουθείστε για κανα διήμερο ένα κοπάδι αδέσποτων σκύλων).
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η τάση των gay να σχηματίζουν κλίκες, αν εκείνοι που μιλάνε για αυτήν δε μου θύμιζαν εκείνους που μίλαγαν για "τάση των Εβραίων να κατοικούν σε γκέτο" και αν σε αυτό το γαμημένο σκατόλακο που αυτοαποκαλείται χώρα μπορούσες να πετύχεις έστω και μισό πραγματάκι χωρίς να ανήκεις σε κάποια κλίκα.
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η δημόσια εκδήλωση των προτιμήσεών τους, αλλά αν ήθελα να είμαι στοιχειωδώς τίμιος θα έπρεπε να πλακώνω στο ξύλο όποιο straight ζευγαράκι φιλιέται δίπλα μου.
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η απαίτησή τους να παντρεύονται, αν δεν ήξερα ότι ο γάμος στη σύγχρονη κοινωνία είναι μία νομική υπόθεση, που σου δίνει ένα σωρό πλεονεκτήματα (κυρίως φορολογικής/διοικητικής φύσεως) και άρα είναι απαράδεκτο οι straight πολίτες να είναι πιο προνομιούχοι από τους gay. Θα μπορούσε να με ενοχλήσει τουλάχιστον η απαίτησή τους να παντρεύονται σε εκκλησία, αλλά όταν ο Χατζηστεφάνου (του Fame 3 ντε!) έλεγε τα δικά του ανέφερε και το βιβλίο του Christianity, Social Tolerance and Homosexuality: Gay People in Western Europe from the Beginning of the Christian Era to the 14th Century , το οποίο στην ελληνική του έκδοση έχει περίπου 470 σελίδες τεκμηρίωσης της απλής αλήθειας ότι η (μοναδική σε όλη την ανθρώπινη ιστορία) ομοφοβικότητα της ιουδαϊκής και της χριστιανικής ηθικής χρειάστηκε 1000 ολόκληρα χρόνια για να τερματίσει την ευρύτατα διαδεδομένη σε όλη την Ευρώπη και Εγγύς Ανατολή πρακτική του γάμου μεταξύ ανδρών, 1000 χρόνια στα οποία έβαζε νερό στο κρασί της όπως καταλαβαίνετε. [Όπως έχω ξαναπεί, όταν ακούτε κάποιον να σας λέει για Αιώνια Ιερά και Όσια συνήθως πρόκειται για κάποια σχετικά πρόσφατη μαλακία που του έχει κολλήσει στο κεφάλι ότι ίσχυε από πάντα.]
Θα μπορούσε να με ενοχλεί η επιθυμία τους να μπορούν να υιοθετήσουν παιδιά. Αν και μόνο αν είχα επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ακλόνητα ότι οι gay γονείς δεν κάνουν τόσο καλή δουλειά όσο οι straight, ότι παρενοχλούν σεξουαλικά τα παιδιά τους, ότι κάνουν όργια μπροστά στα μάτια τους, ότι τα κάνουν και αυτά gay[+] κλπ. Απ' ό,τι φαίνεται όμως δεν έχει ακουστεί κάτι τέτοιο. Απ' ό,τι φαίνεται μάλιστα η συντριπτική πλειονότητα των κακών γονέων είναι straight. Σε αυτούς περιλαμβάνονται αρκετές από τις χαζογκόμενες της προηγούμενης κατηγορίας, οι οποίες συνήθως πρέπει να επιστρατεύσουν ΟΛΗ τους την εξυπνάδα και το μισό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας προκειμένου να ξεκολλήσουν από το Μωρό τους, ακόμα και αν το Μωρό τους μαστιγώνει το παιδί τους (από κάποιο προηγούμενο Μωρό) και τις ίδιες κάθε βράδυ.
Γενικά θα μπορούσα να βρω πολλούς παντελώς άκυρους λόγους για να με ενοχλούν, αντί να παραδεχθώ απλά ότι θα με ενοχλούσαν γιατί είναι τόσο ίδιοι με εμένα κι όμως συμπεριφέρονται τόσο διαφορετικά.
Ίδιοι με εμένα όμως, σημαίνει άνθρωποι. Εφ' όσον είναι άνθρωποι και μένουν στην ίδια κοινωνία με εμένα, αυτομάτως προκύπτει ότι έχουν κάποια δικαιώματα.
Τα οποία σε καμία περίπτωση δεν εξαρτώνται από το τι μου γουστάρει και τι δε μου γουστάρει εμένα[%], εσένα ή του οποιουδήποτε. Αν μας ενοχλούν, εφ' όσον δε μας βλάπτουν, ξυδάκι. Λέγεται "Πολιτισμός" αυτό και καλά θα κάναμε να αρχίζουμε να συνηθίζουμε στην ιδέα ότι είναι Good Thing!
ΥΓ: Η συζήτηση ξεκίνησε από μία παρεξήγηση, αλλά τελικά ίσως να μην ήταν και τόσο παρεξήγηση. Η γνώμη μου είναι πως καλύτερα να εξηγούμε ψύχραιμα και τεκμηριωμένα (αν έλειπαν οι χαρακτηρισμοί[$] θα προσυπέγραφα πλήρως, btw πολύ σωστό αυτό με τα επιστημονικά δεδομένα φίλε S G, μου είχε διαφύγει εντελώς αυτή η πλευρά του θέματος).
[*] Προσωπική εκτίμηση (από εκείνες που πιθανότατα είναι σωστότατες)
[+] Φυσικά για να θεωρεί κανείς ότι είναι κακό να γίνουν gay τα παιδιά, σημαίνει ότι έχει πρόβλημα με τους gay όσο και να χτυπιέται για το αντίθετο.
[%] Και είστε πολύ τυχεροί: αν ποτέ γίνω αυτοκράτορας θα ρίξω πυρηνικά να εξοντώσω ένα 95% του παγκόσμιου πληθυσμού γιατί κατά τη γνώμη μου το έχουν παραχέσει με τη βλακεία, την κακία και τη... μάζα τους.
[$] Ξέρουμε όλοι ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους χαρακτηρισμούς :) Απλώς δε νομίζω ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Έχω μιλήσει με ομοφοβικούς "Ταλιμπάν" και ξέρω πως είναι. Πιστέψτε με, είναι πολύ μα πολύ χειρότεροι.
Πρωτομαγιά - A Quicky
Άρα συμφωνούμε όλοι (και εγώ) ότι είναι μαλακία να ζητάμε την πληρωμή της απεργίας, μόνο και μόνο επειδή "έχουμε τα κονέ με την κεντρική εξουσία".
...μένει να συμφωνήσουμε επίσης όλοι ότι είναι μαλακία να μας επιβάλλουν τη μη πληρωμή της υπερωρίας, μόνο και μόνο επειδή είναι η κεντρική εξουσία.
...μένει να συμφωνήσουμε επίσης όλοι ότι είναι μαλακία να μας επιβάλλουν τη μη πληρωμή της υπερωρίας, μόνο και μόνο επειδή είναι η κεντρική εξουσία.
5.5.05
Interlude: Τα Μπαλάκια
Τα είχα αγοράσει εδώ και δύο χρόνια. Η sister-of-j95 έγινε πρωταθλήτρια, εγώ ένα Τίποτα. Ούτε μία φορά δεν είχα καταφέρει να τα παίξω σωστά. Ούτε για ένα γαμημένο κύκλο. Ήταν τα πιο λάθος ξοδεμένα 15 ευρώ της ζωής μου. Τελικά πριν μια εβδομάδα ξεμπλόκαρα. Επιτέλους! Είμαι πλέον ένας ζογκλέρ. Μπορώ να παίξω ακόμα και στο σκοτάδι, αρκεί να έχω καλό φωτισμό. Θα καταθέσω λοιπόν την εμπειρία μου από τη δίχρονη εκμάθηση αυτού του ευγενούς σποόορ...
Το να μάθεις να παίζεις μπαλάκια είναι μία επίπονη και απαιτητική διαδικασία, που σκοπό έχει να σου διδάξει να παίζεις μπαλάκια. Τα χέρια ενός ζογκλέρ όταν παίζουν με τρία μπαλάκια, ουσιαστικά κάνουν το μαθηματικό ισοδύναμο της επίλυσης ενός συστήματος τουλάχιστον πέντε 3-D διαφορικών εξισώσεων. Η σκέψη αυτή μπορεί να σας παρηγορεί για όλο το διάστημα που δε θα τα καταφέρνετε. Επίσης προσφέρεται για ενδιαφέροντες συλλογισμούς, του τύπου "πώς είναι δυνατόν εγώ που έκανα δύο εξάμηνα διαφορικές εξισώσεις να μην τα καταφέρνω και το τελευταίο αποκαΐδι να τα καταφέρνει;". Η θετική πλευρά είναι πως τα μπαλάκια διδάσκουν ταπεινοφροσύνη, ισότητα όλων των ανθρώπων κλπ.
Ωστόσο παραμένει γεγονός ότι οι ιδιότητες του επαγγελματία ζογκλέρ και του αποκαϊδιού συχνά είναι αλληλένδετες. Probably one of those things... Κατά συνέπεια έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες και συστήματα εκμάθησης, τα οποία στηρίζονται στην περιγραφή των θεμελιωδών αρχών (ρυθμός, συμμετρία κλπ) που διέπουν το juggling. Κοινώς, διάφοροι σκοτεινοί τύποι θα σας προσεγγίσουν με συμβουλές όπως "κυκλικές κινήσεις" και "μέτρα ένα-δύο ένα-δύο" και "πέτα όταν το προηγούμενο έχει φτάσει στο μέγιστο ύψος" και "δεν τα πετάς, τα μεταφέρεις"...
Είναι πολύ σημαντικό να μην τους ακούσετε. Τα μπαλάκια είναι ακριβώς όπως το ποδήλατο[*]: μπορείς να σπασεις τα μούτρα σου 100.000 φορές, αλλά αν δεν ξεμπλοκάρεις δεν πρόκειται να κάνεις ποδήλατο. Το να κάνεις ποδήλατο (ουσιαστικά το να κρατάς ισορροπία) είναι μια ικανότητα που δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι μία εντελώς ασυναίσθητη λειτουργικότητα που με κάποιον τρόπο πρέπει να χώσεις στον εγκέφαλό σου. Και βέβαια κανείς δε σε μαθαίνει να κρατάς ισορροπία λέγοντάς σου "το παν είναι να μοιράσεις το βάρος σου ακριβώς ισομερώς στις δύο πλευρές του άξονα του ποδηλάτου". Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ικανότητας για ισορροπία, όχι η ίδια η ικανότητα!
Πάντως όταν έρθει το ξεμπλοκάρισμα, είναι πολύ ωραία εμπειρία και είναι και γυμναστική. Από τη στιγμή που θα καταφέρετε το βασικό παίξιμο, τα περισσότερα κολπάκια έρχονται πολύ φυσικά. Άρα θέαμα, άρα επίτευγμα, άρα αύξηση της αυτοεκτίμησης, αν δηλαδή η αυτοεκτίμησή σας είναι σε τόσο μαύρα χάλια. Εξάλλου μάθε τέχνη κι άστηνα: φαίνεται ότι ο κόσμος είναι γεμάτος κορόιδα που θα πλήρωναν ευχαρίστως ένα αποκαΐδι 150 ευρώ για να παίξει 3 ώρες μπαλάκια στα εγκαίνια της καφετέριάς τους.
[*] Εντάξει, λίγο πιο δύσκολα γιατί δε μπορεί κάποιος να παίξει βοηθητικά, όπως με το ποδήλατο που το κρατάει ο μπαμπάς σου από την πίσω ζάντα και σε αφήνει χωρίς να στο πει και ξαφνικά ξέρεις ποδήλατο.
Το να μάθεις να παίζεις μπαλάκια είναι μία επίπονη και απαιτητική διαδικασία, που σκοπό έχει να σου διδάξει να παίζεις μπαλάκια. Τα χέρια ενός ζογκλέρ όταν παίζουν με τρία μπαλάκια, ουσιαστικά κάνουν το μαθηματικό ισοδύναμο της επίλυσης ενός συστήματος τουλάχιστον πέντε 3-D διαφορικών εξισώσεων. Η σκέψη αυτή μπορεί να σας παρηγορεί για όλο το διάστημα που δε θα τα καταφέρνετε. Επίσης προσφέρεται για ενδιαφέροντες συλλογισμούς, του τύπου "πώς είναι δυνατόν εγώ που έκανα δύο εξάμηνα διαφορικές εξισώσεις να μην τα καταφέρνω και το τελευταίο αποκαΐδι να τα καταφέρνει;". Η θετική πλευρά είναι πως τα μπαλάκια διδάσκουν ταπεινοφροσύνη, ισότητα όλων των ανθρώπων κλπ.
Ωστόσο παραμένει γεγονός ότι οι ιδιότητες του επαγγελματία ζογκλέρ και του αποκαϊδιού συχνά είναι αλληλένδετες. Probably one of those things... Κατά συνέπεια έχουν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες και συστήματα εκμάθησης, τα οποία στηρίζονται στην περιγραφή των θεμελιωδών αρχών (ρυθμός, συμμετρία κλπ) που διέπουν το juggling. Κοινώς, διάφοροι σκοτεινοί τύποι θα σας προσεγγίσουν με συμβουλές όπως "κυκλικές κινήσεις" και "μέτρα ένα-δύο ένα-δύο" και "πέτα όταν το προηγούμενο έχει φτάσει στο μέγιστο ύψος" και "δεν τα πετάς, τα μεταφέρεις"...
Είναι πολύ σημαντικό να μην τους ακούσετε. Τα μπαλάκια είναι ακριβώς όπως το ποδήλατο[*]: μπορείς να σπασεις τα μούτρα σου 100.000 φορές, αλλά αν δεν ξεμπλοκάρεις δεν πρόκειται να κάνεις ποδήλατο. Το να κάνεις ποδήλατο (ουσιαστικά το να κρατάς ισορροπία) είναι μια ικανότητα που δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι μία εντελώς ασυναίσθητη λειτουργικότητα που με κάποιον τρόπο πρέπει να χώσεις στον εγκέφαλό σου. Και βέβαια κανείς δε σε μαθαίνει να κρατάς ισορροπία λέγοντάς σου "το παν είναι να μοιράσεις το βάρος σου ακριβώς ισομερώς στις δύο πλευρές του άξονα του ποδηλάτου". Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ικανότητας για ισορροπία, όχι η ίδια η ικανότητα!
Πάντως όταν έρθει το ξεμπλοκάρισμα, είναι πολύ ωραία εμπειρία και είναι και γυμναστική. Από τη στιγμή που θα καταφέρετε το βασικό παίξιμο, τα περισσότερα κολπάκια έρχονται πολύ φυσικά. Άρα θέαμα, άρα επίτευγμα, άρα αύξηση της αυτοεκτίμησης, αν δηλαδή η αυτοεκτίμησή σας είναι σε τόσο μαύρα χάλια. Εξάλλου μάθε τέχνη κι άστηνα: φαίνεται ότι ο κόσμος είναι γεμάτος κορόιδα που θα πλήρωναν ευχαρίστως ένα αποκαΐδι 150 ευρώ για να παίξει 3 ώρες μπαλάκια στα εγκαίνια της καφετέριάς τους.
[*] Εντάξει, λίγο πιο δύσκολα γιατί δε μπορεί κάποιος να παίξει βοηθητικά, όπως με το ποδήλατο που το κρατάει ο μπαμπάς σου από την πίσω ζάντα και σε αφήνει χωρίς να στο πει και ξαφνικά ξέρεις ποδήλατο.
3.5.05
Όρια
Ken Rogoff, a professor at Harvard and former chief economist of the IMF, argues that the “world really did not have a clear picture” of the relationship between oil and GDP. He now thinks that a gradual rise to an oil price of $80 “would not present any great difficulties for the global economy”. If it happened over five or ten years, consumers would adjust by becoming more energy-efficient, using new technologies and perhaps even re-thinking their transport arrangements.
Εδώ το πρόβλημα είναι ότι περιοριζόμαστε στην οικονομική πλευρά του θέματος (και μάλιστα σε μία μόνο μεταβλητή: την κατανάλωση του πετρελαίου!) και γράφουμε στα παπάρια μας όλα τα υπόλοιπα. ΟΚ, μπορούμε να συνεχίσουμε να εξαρτώμαστε από το πετρέλαιο και η αύξηση της τιμής του να μη μας επηρεάσει, διότι η "απόδοση των κινητήρων αυξάνεται διαρκώς" και "re-thinking their transport arrangements". Σα να λέμε, αρκεί να μας αγγίξει το Μαγικό Χέρι της Προσφοράς και της Ζήτησης και θα μάθουμε να ζούμε μια χαρά με το πετρέλαιο στα 100$ το βαρέλι, από μόνοι μας. Το σύστημα θα ισορροπήσει με μικρές σταθερές αλλαγές, όπως μια στάρλετ της πίστας μεταμορφώνεται με μικροπλαστικές.
Αρκεί να μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια πως όλες οι συνήθειές μας που αφορούν το πετρέλαιο είναι ελαστικές.
Ένα μεγάλο "αρκεί", αν μου επιτρέπεται η παρατήρηση.
Π.χ. πολλές από τις μετακινήσεις μας με αυτοκίνητο είναι απολύτως αναγκαίες (ειδικά αν κάποια κακά παιδιά προτιμούν να βλέπουν κρατικά λεφτά να πέφτουν σε έναν πανάκριβο αυτοκινητόδρομο ώστε η ιδιωτική πρωτοβουλία να κάνει θαύματα αντί για ένα προσβάσιμο σε όλους δίκτυο ΜΜΜ όπως κάνουν οι σιχαμεροί φαιοκόκκινοι παλιοπροστατευτιστές της Μπενελούξ και της Σκανδιναβίας). Επιπλέον (και πρωτίστως) υπάρχει θερμοδυναμικό όριο στην απόδοση ενός κινητήρα και συγκεκριμένα η απόδοση της ισοδύναμης μηχανής Carnot.
IOW φίλοι νεοφιλελεύθεροι, εφ' όσον είναι λιγάκι δύσκολο να κατασκευαστεί κάποια στιγμή κινητήρας που θα βγάζει 100χλμ τη σταγόνα, μάλλον βρίσκεστε σε λάθος Σύμπαν.
Εδώ το πρόβλημα είναι ότι περιοριζόμαστε στην οικονομική πλευρά του θέματος (και μάλιστα σε μία μόνο μεταβλητή: την κατανάλωση του πετρελαίου!) και γράφουμε στα παπάρια μας όλα τα υπόλοιπα. ΟΚ, μπορούμε να συνεχίσουμε να εξαρτώμαστε από το πετρέλαιο και η αύξηση της τιμής του να μη μας επηρεάσει, διότι η "απόδοση των κινητήρων αυξάνεται διαρκώς" και "re-thinking their transport arrangements". Σα να λέμε, αρκεί να μας αγγίξει το Μαγικό Χέρι της Προσφοράς και της Ζήτησης και θα μάθουμε να ζούμε μια χαρά με το πετρέλαιο στα 100$ το βαρέλι, από μόνοι μας. Το σύστημα θα ισορροπήσει με μικρές σταθερές αλλαγές, όπως μια στάρλετ της πίστας μεταμορφώνεται με μικροπλαστικές.
Αρκεί να μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια πως όλες οι συνήθειές μας που αφορούν το πετρέλαιο είναι ελαστικές.
Ένα μεγάλο "αρκεί", αν μου επιτρέπεται η παρατήρηση.
Π.χ. πολλές από τις μετακινήσεις μας με αυτοκίνητο είναι απολύτως αναγκαίες (ειδικά αν κάποια κακά παιδιά προτιμούν να βλέπουν κρατικά λεφτά να πέφτουν σε έναν πανάκριβο αυτοκινητόδρομο ώστε η ιδιωτική πρωτοβουλία να κάνει θαύματα αντί για ένα προσβάσιμο σε όλους δίκτυο ΜΜΜ όπως κάνουν οι σιχαμεροί φαιοκόκκινοι παλιοπροστατευτιστές της Μπενελούξ και της Σκανδιναβίας). Επιπλέον (και πρωτίστως) υπάρχει θερμοδυναμικό όριο στην απόδοση ενός κινητήρα και συγκεκριμένα η απόδοση της ισοδύναμης μηχανής Carnot.
IOW φίλοι νεοφιλελεύθεροι, εφ' όσον είναι λιγάκι δύσκολο να κατασκευαστεί κάποια στιγμή κινητήρας που θα βγάζει 100χλμ τη σταγόνα, μάλλον βρίσκεστε σε λάθος Σύμπαν.
Κομβικά Σημεία
Στη Β' Λυκείου παρατήρησα ότι η Γ., η Ν., η Κ., η Ε. και άλλες συμμαθήτριές μου, που για λόγους ευκολίας αποκαλούσα συλλήβδην "καριόλες", έγιναν... well, έγιναν περισσότερο καριόλες από το σύνηθες. Όχι ότι είχε αλλάξει κάτι το ιδιαίτερο: ήταν εξίσου ηλίθιες με όλες τις άλλες χρονιές. Απλώς είχε αλλάξει το στυλ τους. Είχαν έναν εξόχως εκνευριστικό αέρα, λες και το σύμπαν είχε πέσει στα πόδια τους. Με δεδομένο ότι στη θέση τους θα είχα αυτοκτονήσει μόνο και μόνο από οίκτο για τον εαυτό μου, μπορούσα να πω πως Κάτι Δεν Πήγαινε Καλά Με Τις Καριόλες.
Απ' ό,τι φάνηκε λοιπόν, αυτό που έπαθαν οι τύπισσες λέγεται απώλεια παρθενίας. Εκτιμώ -ως μεγίστη κουτσομπόλα- ότι στη Β' Λυκείου το είχε πάθει ήδη ένα 80% των αγοριών και ένα 50% των κοριτσιών. Αν είχαμε μια πιο πνευματική αντίληψη του τι εστί απώλεια παρθενίας (πίπες, δάχτυλα κλπ) τα ποσοστά θα ανέβαιναν χαλαρά στο 95% και 90% αντίστοιχα.
[btw ήξερα τουλάχιστον δύο που τον είχαν φάει από τουλάχιστον 10 άτομα σε στόμα και κώλο, συχνά ταυτόχρονα, όμως φύλαγαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν ως κόρην οφθαλμού. Που αποδεικνύει ότι το "Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς" είχε κάνει πολύ καλή δουλειά στην αποβλάκωση των νεανίδων, σαφώς καλύτερη από αυτήν που αποπειράται σήμερα το Cosmopolitan]
Σιγά-σιγά ένα μοτίβο άρχισε να σχηματίζεται: τα περισσότερα αγόρια καμάρωναν απεριόριστα για τις σεξουαλικές τους επιτυχίες και ορέξεις όσο δεν είχαν γκόμενα, αλλά όταν έμπαιναν στο τυχερό κλαμπ του 80% το βούλωναν και έκαναν σεξ. Τα περισσότερα κορίτσια θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να παραδεχθούν ανοιχτά ότι σκέφτονται το σεξ, αλλά όταν έμπαιναν στο τυχερό 50% συνέχιζαν να μην παραδέχονται τίποτα ανοιχτά και έκαναν σεξ. Με λίγα λόγια, όλα τα παιδάκια το μυθοποιούσαμε, αλλά όταν τελικά το γνωρίζαμε, διαπιστώναμε πως πρόκειται:
α) Για μια φυσιολογική και ευχάριστη δραστηριότητα της ζωής
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Κανονικοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας[*].
...άντε το πολύ-πολύ να ανακοινώναμε τα χαρμόσυνα στους φίλους μας.
Οι Καριόλες όμως δε συμπεριφέρονταν σύμφωνα με το άνωθεν κομψότατο θεωρητικό μοντέλο. Δεν έλεγαν βέβαια "γιούπιιι! Έχουμε κάνει ΣΕΞ!" ή τίποτα τέτοιο. Αλλά το είχαν πάρει απίστευτα πάνω τους. Βασικά την είχαν δει "είμαστε πλέον γυναίκες και όλοι/όλες είστε ακόμα σκουλήκια". Πράγμα ηλίθιο όπως εξήγησα, γιατί οι περισσότεροι και οι περισσότερες δεν ήμασταν καθόλου σκουλήκια και μάλιστα είχαμε πάψει να είμαστε σκουλήκια αρκετό καιρό πριν οι Καριόλες ανακαλύψουν ότι μπορείς να κάνεις και άλλα πράγματα με ένα αγόρι πέρα από το να του σπας τα αρχίδια με τη βλακεία σου. Οι Καριόλες όμως είχαν μία αρκετά διαφορετική αντίληψη για το σεξ. Κατ' αυτές (εδώ βέβαια υποθέτω, τονίζω όμως πως είμαι Μεγίστη Κουτσομπόλα) το σεξ ήταν:
α) Μία υπεργαμάτη δραστηριότητα
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Εκλεκτοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας.
Νομίζω είναι εμφανής η διαφορά των δύο "κοσμοαντιλήψεων". Σύμφωνα με την πρώτη, το σεξ είναι σαν το χέσιμο[$] ή τη φιλία[$]. Σύμφωνα με τη δεύτερη, το σεξ είναι σαν την ηρωίνη[$] ή το σπα[$].
Απομυθοποίηση μηδέν. Όσο πιο άδεια είναι η ζωή σου, τόσο πιο μυθικές διαστάσεις αποκτούν τα λίγα που κάνεις. Και ο νοών νοείτο.
ΥΓ: συμπληρώστε με τη φαντασία σας τα links αυτής της καταχώρησης. Δε νομίζω να θέλει και πολλή...
[*] Για την οποία το σεξ πριν τα 18 ισοδυναμούσε με ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες πριν τα 18 και κατά συνέπεια με ναρκωτικά, αλκοολισμό, δυστυχία και τελικά Κόλαση λίγο μετά τα 18. Σχεδόν ίδιες απόψεις είχε και για την μαλακία. Μυστηριωδώς ήταν πολύ υπέρ των ονειρώξεων: με καμάρι μας είχε δηλώσει ότι τα παιδιά της μέχρι να φύγουν από το σπίτι "λέρωναν τα σεντόνια τους". Κατά την ταπεινή μου γνώμη, τον έπαιζαν ασύστολα και της έλεγαν ότι έχυσαν στο όνειρό τους.
[$] Η εξαίρεση της καθηγήτριας Οικ. Οικονομίας εξακολουθεί να ισχύει για το χέσιμο και τη φιλία. Γενικά βολεύει να σκέφτεστε την εν λόγω κυρία σαν ένα εξόχως κακεντρεχές και απάνθρωπο ρομπότ.
Απ' ό,τι φάνηκε λοιπόν, αυτό που έπαθαν οι τύπισσες λέγεται απώλεια παρθενίας. Εκτιμώ -ως μεγίστη κουτσομπόλα- ότι στη Β' Λυκείου το είχε πάθει ήδη ένα 80% των αγοριών και ένα 50% των κοριτσιών. Αν είχαμε μια πιο πνευματική αντίληψη του τι εστί απώλεια παρθενίας (πίπες, δάχτυλα κλπ) τα ποσοστά θα ανέβαιναν χαλαρά στο 95% και 90% αντίστοιχα.
[btw ήξερα τουλάχιστον δύο που τον είχαν φάει από τουλάχιστον 10 άτομα σε στόμα και κώλο, συχνά ταυτόχρονα, όμως φύλαγαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν ως κόρην οφθαλμού. Που αποδεικνύει ότι το "Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς" είχε κάνει πολύ καλή δουλειά στην αποβλάκωση των νεανίδων, σαφώς καλύτερη από αυτήν που αποπειράται σήμερα το Cosmopolitan]
Σιγά-σιγά ένα μοτίβο άρχισε να σχηματίζεται: τα περισσότερα αγόρια καμάρωναν απεριόριστα για τις σεξουαλικές τους επιτυχίες και ορέξεις όσο δεν είχαν γκόμενα, αλλά όταν έμπαιναν στο τυχερό κλαμπ του 80% το βούλωναν και έκαναν σεξ. Τα περισσότερα κορίτσια θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να παραδεχθούν ανοιχτά ότι σκέφτονται το σεξ, αλλά όταν έμπαιναν στο τυχερό 50% συνέχιζαν να μην παραδέχονται τίποτα ανοιχτά και έκαναν σεξ. Με λίγα λόγια, όλα τα παιδάκια το μυθοποιούσαμε, αλλά όταν τελικά το γνωρίζαμε, διαπιστώναμε πως πρόκειται:
α) Για μια φυσιολογική και ευχάριστη δραστηριότητα της ζωής
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Κανονικοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας[*].
...άντε το πολύ-πολύ να ανακοινώναμε τα χαρμόσυνα στους φίλους μας.
Οι Καριόλες όμως δε συμπεριφέρονταν σύμφωνα με το άνωθεν κομψότατο θεωρητικό μοντέλο. Δεν έλεγαν βέβαια "γιούπιιι! Έχουμε κάνει ΣΕΞ!" ή τίποτα τέτοιο. Αλλά το είχαν πάρει απίστευτα πάνω τους. Βασικά την είχαν δει "είμαστε πλέον γυναίκες και όλοι/όλες είστε ακόμα σκουλήκια". Πράγμα ηλίθιο όπως εξήγησα, γιατί οι περισσότεροι και οι περισσότερες δεν ήμασταν καθόλου σκουλήκια και μάλιστα είχαμε πάψει να είμαστε σκουλήκια αρκετό καιρό πριν οι Καριόλες ανακαλύψουν ότι μπορείς να κάνεις και άλλα πράγματα με ένα αγόρι πέρα από το να του σπας τα αρχίδια με τη βλακεία σου. Οι Καριόλες όμως είχαν μία αρκετά διαφορετική αντίληψη για το σεξ. Κατ' αυτές (εδώ βέβαια υποθέτω, τονίζω όμως πως είμαι Μεγίστη Κουτσομπόλα) το σεξ ήταν:
α) Μία υπεργαμάτη δραστηριότητα
β) Στην οποία επιδίδονται όλοι οι Εκλεκτοί Άνθρωποι
γ) Εκτός ίσως από την καθηγήτρια της Οικιακής Οικονομίας.
Νομίζω είναι εμφανής η διαφορά των δύο "κοσμοαντιλήψεων". Σύμφωνα με την πρώτη, το σεξ είναι σαν το χέσιμο[$] ή τη φιλία[$]. Σύμφωνα με τη δεύτερη, το σεξ είναι σαν την ηρωίνη[$] ή το σπα[$].
Απομυθοποίηση μηδέν. Όσο πιο άδεια είναι η ζωή σου, τόσο πιο μυθικές διαστάσεις αποκτούν τα λίγα που κάνεις. Και ο νοών νοείτο.
ΥΓ: συμπληρώστε με τη φαντασία σας τα links αυτής της καταχώρησης. Δε νομίζω να θέλει και πολλή...
[*] Για την οποία το σεξ πριν τα 18 ισοδυναμούσε με ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες πριν τα 18 και κατά συνέπεια με ναρκωτικά, αλκοολισμό, δυστυχία και τελικά Κόλαση λίγο μετά τα 18. Σχεδόν ίδιες απόψεις είχε και για την μαλακία. Μυστηριωδώς ήταν πολύ υπέρ των ονειρώξεων: με καμάρι μας είχε δηλώσει ότι τα παιδιά της μέχρι να φύγουν από το σπίτι "λέρωναν τα σεντόνια τους". Κατά την ταπεινή μου γνώμη, τον έπαιζαν ασύστολα και της έλεγαν ότι έχυσαν στο όνειρό τους.
[$] Η εξαίρεση της καθηγήτριας Οικ. Οικονομίας εξακολουθεί να ισχύει για το χέσιμο και τη φιλία. Γενικά βολεύει να σκέφτεστε την εν λόγω κυρία σαν ένα εξόχως κακεντρεχές και απάνθρωπο ρομπότ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)